Shwe Ba Mountain

ေန့ရက္ - ၂၀ ရက္ ၁လ ၂၀၁၀

ေနရာ - မံုရြာျမို့

ဒီေန့ ဖိုလ္ဝင္ေတာင္ဘက္ (ဖိုးဝင္းေတာင္လို့လည္း ေခာှတယ္) ကို သြားဖို့ျဖစ္လာတာတယ္။ အစီအစဉ္ဆြဲထားခဲ့ရင္ေတာင္ သြားျဖစ္ခ်င္မွ သြားျဖစ္တာ။ အခုေတာ့ မေန့ညကမွ သိရျပီး သြားမယ္ဆိုျပီးျဖစ္လာတာကိုး။ အေျကာင္းအရင္းျပန္ေျပာရရင္ မံုရြာကိုျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ လည္မယ္ဟဲ့စိတ္ကူးနဲ့ ျပန္ခဲ့ေသာှလည္း အေပာင္းအသင္းမစံုျဖစ္ေနတာေျကာင့္ တစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းေနတဲ့အခ်ိန္၊ ေဖကေန သူတို့အဖြဲ့ ေရပိုက္ အလွူလုပ္တဲ့ေနရာသြားမယ္ဆိုလာေတာ့ လိုက္မယ္ေပာ့။ ဒီလိုနဲ့ မနက္လင္းေတာ့ ေဖအသိ၂ေယာက္ရယ္ ေဖရယ္ ကိုယ္ရယ္ ၄ေယာက္သား ဂ်စ္ကားေလးနဲ့ ခရီးနွင္ခဲ့ပာတယ္။ ဓာတ္ပံုထဲကအတိုင္းဆိုရင္ မနက္ ၇ နာရီခြဲေလာက္ေပာ့။ မံုရြာကေန ဖိုလ္ဝင္ေတာင္ကို သြားမယ္ဆိုရင္ ေညာင္ပင္ျကီး ဇက္ကူးျပီး သြားလို့ရသလို မသိဂဿငာေက်ာှသြားခဲ့သလို ေရြွေတာင္ဦးဘက္ကေန ခ်င္းတြင္းတံတားျဖတ္ျပီး သြားလို့ရပာတယ္။

မံုရြာနာရီစင္ေပာ့။ မနက္ခင္း ေနထြက္တဲ့အခ်ိန္ အေရွ့ဘက္ကေန နာရီစင္ကို ျမင္ရတဲ့အခ်ိန္ေပာ့။ (အျပန္မွာ အေနာက္ကေန ျမင္ရတဲ့ပံု တင္မွာမို့လို့ :) ) စကားမစပ္ ကိုျကီးေက်ာက္ေျပာသလို အညာမွာက အေရွ့အေနာက္ ေတာင္ေျမာက္သံုးပာတယ္။ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ မ်က္စိလည္ျပီး အေရွ့အေနာက္သိခ်င္ရင္ တို့အိမ္လိုက္ခဲ့ဆိုျပီး ျဖစ္ရပာတယ္။ :)

မံုရြာျမို့မွာ ေခတ္စားလာတဲ့ သံုးဘီးဆိုင္ကယ္။ မီးပြိုင့္ေတြလည္း အလုပ္လုပ္ေနတာေတြ့ရတယ္။

 ဇက္ဆိပ္သာဆိုတယ္ ေရက်ေနခ်ိန္ဆိုေတာ့ ျမစ္ေရက တစ္ဝက္ေတာင္မရွိေတာ့ဘဲ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ေသာင္ေတြထြန္းေနလိုက္တာ ဇက္ကူးတဲ့ေနရာေရာက္ေအာင္ ေတာှေတာှ သြားလိုက္ရတယ္။

ဇက္ (ကူးတို့) နာမည္ေပာ့။

ေရြွစည္းခံုနဲ့ ဆုေတာင္းျပည့္ကို လွမ္းျကည္ညိုရတယ္။

ထန္းပင္နဲ့ လယ္ကြင္းဆိုတာ အညာရဲ့ မရိုးနိုင္တဲ့ ျမင္ကြင္းပာပဲ။

မိုင္း (ေျကးနီးသတဿထုတူးေဖာှေရး) အဝင္ေပာက္

ဖိုလ္ဝင္ေတာင္ကို သြားတဲ့လမ္း။ သစ္ေတာျကိုးဝိုင္းဆိုေတာ့ ေနြရာသီအခ်ိန္ စိမ္းစိမ္းစိုစိုမရွိတာက လြဲရင္ သစ္ပင္ေတြ ထူထူထပ္ထပ္ေတြ့ရပာတယ္။

ဟိုေရာက္မွသိတာက ဖိုလ္ဝင္ေတာင္ကို မဝင္ဘဲ ေရြွဘေတာင္ဘက္ကို ဆက္သြားမယ္ဆိုတာပဲ။ ကိုယ့္အစီစဉ္နဲ့ကို မဟုတ္ေတာ့လည္း သူတို့သြားတဲ့ေနာက္လိုက္ရံုေပာ့။ ဒာနဲ့ ေရြွဘေတာင္ဘက္ကို ခရီးဆက္ပာတယ္။ ၈ နာရီ ၄၅မွာပဲ ေရြွဘေတာင္ကို ေရာက္ပာတယ္။ ခယက က လူျကီး (သူတို့က လုပ္အားအလွူေပာ့) မေရာက္လာေသးတာေျကာင့္ သူကို ေစာင့္ရင္းနဲ့ ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို့ အခ်ိန္ရပာတယ္။ ေပ ၂ဝေလာက္ျမင့္မယ္ထင္တယ္။ ေက်ာက္ေတာင္ေတြကေန ထြင္းျပီးလုပ္ထားတဲ့ ေက်ာက္ေလွခားဆိုတာ ဖိုလ္ဝင္ေတာင္၊ ေရြွဘေတာင္တို့ရဲ့ အထိမ္းအမွတ္တစ္မ်ိုးပာ။

ဘုရား ေသာက္ေတာှေရလွူဖို့အတြက္။

ဆုထူးပန္ ျမတ္စြာဘုရားတဲ့။ ထူးထူးျခားျခားေတာ့ ဆုမေတာင္းခဲ့ပာဘူး။ ေရြွဘေတာင္ဘုရားသမိုင္း အေခြ၁ေခြ ဝယ္ခဲ့တယ္။

ျပန္အတက္မွ သတိထားမိတဲ့ နံရံမွာ ကပ္ထားတဲ့ ေက်ာက္စာ

ေရြွဘေတာင္ ဘုန္းျကီးေက်ာင္းအဝင္မုဒ္ဦး

မုဒ္ဦးအျကီးတစ္ခု ထပ္ေဆာက္ေနတယ္။

နတ္စင္

အညာမွာ ပိုေတြ့ရတဲ့ အရိပ္ေကာင္းေကာင္း မန္က်ည္းပင္

ထံုစံအတိုင္း ေနာက္က်ျပီး ၁ဝနာရီခြဲမွ ေရာက္လာတဲ့ လူဂ်ီးေရာက္လာလို့ ခရီးဆက္မယ္။

ေရပိုက္သြယ္တန္းဖို့ ေျမာင္းေဖာှျပီ။ တစ္မိုင္ေက်ာှေက်ာှေလာက္ ေဝးတဲ့ ရြာေလးတစ္ရြာအေရာက္ ေရြွဘေတာင္ ေရစက္ကေန သြယ္တန္းမွာျဖစ္ပာတယ္။

ရြာနားေလးမွာ လက္ရွိအသံုးျပုေနတဲ့ ေရကန္ေလးရွိပာတယ္။ ဆည္အေသးစားျဖစ္လာေအာင္လုပ္ေပးျပီး လယ္ကြက္ဧက ၁၀ ၂၀ ေလာက္ စိုက္ပ်ိုးနိုင္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္လို့ သိရပာတယ္။ ဘယ္နွစ္နွစ္ စီမံကိန္းရယ္ေတာ့ မသိပာဘူး။ ေနာက္တစ္ခာ ျကံုရင္ ထပ္သြားဦးမယ့္ ေနရာေပာ့။

ကားလမ္းဆံုးေပမယ့္ ရြာမေရာက္ေသးပာဘူး။ ေရကန္ေလးကေန လွည့္ျပန္ခဲ့ပာတယ္။ ေရမသြင္းနိုင္လို့ ပဲစဉ္းငံုခင္းေျခာက္ျပီး နြားစာေတာင္ မရဘူးလို့ သိရပာတယ္။ ျမင္ျမင္သမ်ွကလည္း ကုန္ေခာင္ေခာင္ပဲ။

ေနြရာသီဆိုရင္ေတာ့ ပူလိုက္မယ့္ျဖစ္ျခင္း

ေရြွဘေတာင္ကို မျပန္ေသးပာဘူး။ ေရကန္တည္ဖို့ ေက်ာက္အုတ္ေတြ ထြက္တဲ့ေနရာကို သြားပာတယ္။ ျပင္ဦးလြင္ဖက္က ေက်ာက္အုတ္ေတြက စက္နဲ့ လုပ္တယ္ထင္တယ္။

ဒီမွာေတာ့ တြင္းထဲကေန ေဆာက္နဲ့ တူးယူပာတယ္။ တစ္တံုးကို ၁၅၀ က်ပ္နဲ့ေရာင္းျပီး တစ္ေန့ကို ၅တံုးကေန ၇ တံုးအထိ ရတယ္လို့ ဆိုပာတယ္။ အနဿတရာယ္မ်ားလွတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္ေအာက္မွာ စက္ကရိယာ မပာဘဲ တူးေနျကတာေတြ့ရတယ္။ တစ္ေနကုန္ တစ္ေနခမ္း အပင္ပန္းခံျပီးမွ ရလာတဲ့ အုတ္ေတြကို ဖိုလ္ဝင္ေတာင္က စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုကေန ၁၂ဝနဲ့ သိမ္း(ဝယ္)ပာတယ္။ ျပီးမွ ျမို့ကို ျပန္သြင္းေပာ့။ စက္ကရိယာေတြနဲ့လုပ္ရင္ ဒီထက္ပိုျပီး မ်ားမ်ားရနိုင္သလို အနဿတရယ္လည္း ကင္းနိုင္မယ္ထင္တယ္။

ေရခ်ိုးကန္ေတာင္ ေက်ာက္နဲ့လုပ္ထားတယ္။

ေက်ာင္းအုတ္အလုပ္သမား မိသားစု

ထန္းခလက္ (ထန္းရြက္) အိမ္ကေလး

ညီအစ္မ ၂ေယာက္။ အစက စိမ္းေနသလိုရွိေပမယ့္ ကင္မရာရိုက္ေပးမယ္အမူအရာလုပ္ျပီး ျပံုးျပလိုက္တာ အျပင္ကို ထြက္လာေတာ့တာပဲ။

ခ်စ္စရာေကာင္မေလး ၂ေယာက္ေပာ့။ ေက်ာင္းေနမေန မစပ္စုခဲ့ရဘူး။

၁၂ေလာက္မွာ ဖိုလ္ဝင္းေတာင္က ထမင္းစားမွာ စားျပီး မံုရြာကို ျပန္ခဲ့ေတာ့တယ္။ ေတာင္ေပာှက ဘုရားေတြ မဖူးခဲ့ရဘူး။ အသြားတုန္းကေတာ့ အပင္ေအာက္မွာ ေဆာ့ေနတဲ့ ေမ်ာက္တစ္အုပ္ပဲ ေတြ့ခဲ့တယ္။ ဖိုလ္ဝင္ေတာင္လမ္းခြဲမွာ ေတြ့ရတဲ့ ဆိုင္းပုဒ္။ လမ္းခြဲမဝင္ဘဲ ဆက္သြားရင္ ယင္းမာပင္ျမို့ ေရာက္မယ္ထင္တယ္။ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ဘူး။

အျပန္မွပဲ လမ္းကို ရိုက္ရေတာ့တယ္။ လမ္းေတြခင္းထားလို့ တစ္ခ်ို့ေနရာေတြမွာ ကား၂စီး က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ ေမာင္းလို့ရေနျပီ။

ကားလမ္းကို ျဖူးလို့။

ထန္းပင္ေတြေတြ့ျပန္ျပီ။

ေညာင္ပင္ျကီး လ်ွပ္စစ္ဓာတ္အားခြဲဌာနေပာ့။ တိုင္အသစ္ေတြတည္ေနတယ္။ ေရြွလီကေန - မန္းေလး - မံုရြာအထိ လ်ွပ္စစ္သြယ္မယ္ဆိုလား။ ေပာက္ေဖာှတို့ သေဘာေကာင္းပံုမ်ား။ ဤေနရာမွ ေက်းဇူးတင္လိုက္ပာတယ္။

ေညာင္ပင္ျကီးလမ္းခြဲ။ အရင္တုန္းက ဇက္ဆိပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ေနရာေပာ့။

ဇက္ေပာှျပန္တက္ျပီ။

တာရိုးေပာှ ျပန္တက္ျပီ။

ျမင္းမူလမ္းေပာှ ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၂နာရီ ၂၀။ click ျကည့္ရင္ မီးပြိုင့္ စိမ္းစိမ္းေလး ေတြ့ရမယ္ထင္တယ္။ ဟုတ္တယ္ဗ် မံုရြာအပာအဝင္ ျမို့ေတာှေတာှမ်ားမ်ားမွာ မီးပြိုင့္ေတြ တပ္ထားျပီးျပီ။ မီးပ်က္တာကေတာ့ တစ္ပိုင္းေပာ့။ စကားမစပ္ ရန္ကုန္မီးပြိုင့္ေတြမွာလည္း countdown ေလးေတြတပ္ထားတယ္။

ေအာင္ကမဿဘာ

ေဈးသစ္ (ခ်င္းတြင္းရတနာေဈးထင္တယ္ - ရတာနာျဖစ္ေနလို့ ျပန္ျပင္ရေသးတယ္)

လမ္းနာမည္ ေမ့ကုန္ပာျပီ။ တရုတ္တန္းလမ္း (တန္းလန္းမဟုတ္ပာ) မွတ္တာပဲ။ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္က ၁ေက်ာင္းကို သြားတဲ့လမ္း။ လမ္းလယ္မွာ သံဇကာေတြကာလိုက္တယ္။ တရုတ္တန္းလမ္း  (တန္းလန္းမဟုတ္ပာဘူးဆို) ကေနထြက္လာရင္ လမ္းကူးမယ့္ စက္ဘီး၊ ဆိုင္ကယ္၊ ေရစည္လွည္း၊ ေျခလ်င္ မွန္သမ်ွ သြားလာတဲ့သူေတြအကုန္ လမ္းေျပာင္းျပန္ ျပန္လာရလို့ ေဖကေတာ့ေျပတယ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ထားတဲ့အတိုင္းပဲတဲ့။ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ေထာှလာဂ်ီ၊ ကားစတဲ့ ယာဉ္ျကီးေတြ ကူးမရေအာင္ ပိတ္လိုက္တာပာ။ အတုယူဖို့ေကာင္းတဲ့ ဉာဏ္ျကီးရွင္ေတြ။ ဂငယ္ေကြ့ မေကြ့ရလို့ ေရးထားေပမယ့္ ယာဉ္ထိန္းရဲ လစ္ရင္ လစ္သလိုပာပဲ။

ဒာက ပြဲစားတန္းလမ္း (ပြဲစားတန္းလန္းလည္း မဟုတ္ဘူး)။ သူလည္းမက်န္ပာဘူး။ အလယ္မွာ ပိတ္ထားတာပဲ။

ေဈးလမ္းလို့ပဲ ေခာှတာေပာ့။ မွတ္ဉာဏ္က မေကာင္းေတာ့ လမ္းနာမည္ေတြေမ့ကုန္ျပီ။ ဇရပ္ဝိုင္းဘုရားနားမွာပာ။ သူလည္းပဲ ပိတ္ထားတာပာပဲ။ ဟိုဘက္ကူးခ်င္ရင္ ျမဝတီဘဏ္နဲ့ နာရီစင္ မေရာက္ခင္ျကား လမ္းျဖတ္ေလးကေန ကူးရပာတယ္။

ေနေရာင္လည္း အေနာက္ဖက္ကေန ထိုးေနျပီ။ စကားမစပ္ ဘုရားဖူးကားျကီးေတြလာရင္ ဒီနားက ဗိမဿာန္ျကီးေတြမွာ တည္းေလ့ရွိပာတယ္။

ေရြွစည္းခံုဘုရား ေျမာက္ဘက္မုဒ္

ျမစနဿဒာ ရုပ္ရွင္ရံုအသစ္။ ဇာတ္ကားျကည့္မယ္အားခဲထားေပမယ့္ မျကည့္ျဖစ္ခဲ့ပာဘူး။ ေျမာက္ဖက္ မ်က္နွာစာ ဘူတာလမ္းဘက္က ခန္းမဝင္ေပာက္လုပ္ထားပာတယ္။

ခရီးစဉ္ ဤတြင္ပဲ ျပီးဆံုးပာျပီ။ ကိုရြာသားေျပာတဲ့ ေက်းဇူးေတာှဆိုင္ စားလည္းမစားခဲ့ရဘူး။ ဒာ့ပံုလည္း မရိုက္ခဲ့ရပာဘူး။

ေျပာင္းလဲသြားတာေတြ

ညေဈးတန္းက ဖြင့္ကာစလို စည္စည္ကားကားမရွိေပမယ့္ ေရာင္းသူဝယ္သူေတာ့ မျပတ္ေသးပာဘူး။ ကန္သာယာက win unity hotel နဲ့ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ က်ြန္းေပာှမွာ Golden Orange ဆိုလား စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ အသစ္ဖြင့္ထားတယ္။ ေဈးကေတာ့ မ်ားတယ္ဆိုပဲ။ ကန္သာယာ ကေလးကစားကြင္းနားမွာလည္း ေခတ္မီ ကေလးကစားကြင္းေဆာက္ဖို့ ကန္အစိတ္အပိုင္းတစ္ခ်ို့ကို ေျမဖို့ေနတယ္။ ေျမနဲေက်ာှေတာ့ ျမို့အဝင္မွာ ပုဂဿဂလိက ဓာတ္ဆီဆိုင္ ဖြင့္ထားတယ္။ မအူနဲ့ မံုရြာျကားက လမ္းေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ ေျမကြက္ေတြလည္း ကုမဿပဏီေတြ ေဈးနွိုမ္ျပီး ဝယ္ေနတယ္ဆိုပဲ။ ေငြမ်ား ေငြနိုင္ေပာ့။ ေျမေရာင္း/ေျမဝယ္/ပုဂဿဂလိကလြွဲေျပာင္းတဲ့သတင္းကေတာ့ တစ္နိုင္ငံလံုး မျကားခ်င္အဆံုးပဲ။ ကုလားျကီးကေန ဘာဘူျကီးအသြင္ ေျပာင္းေတာ့မွာဆိုေတာ့ အခ်ိန္မီလုပ္ျကေပာ့။ အလံုဖက္ အထြက္မွာလည္း ပုဂဿဂလိက bio diesel (ethanol) ဆိုင္ဖြင့္ထားတယ္။ ေက်ာကဿကာလမ္းတေလ်ာက္မွာလည္း ေနဇာလမ္းနားေလာက္ကစျပီး လမ္းေဘး သစ္ပင္ေတြျကားမွာ အုတ္ခံုေတြကာထားလိုက္တယ္။ ဆိုင္ကယ္ေတြ ေဂ်ာင္ျကိုေဂ်ာင္ျကားကေန ထြက္မရေတာ့လို့ ယာဉ္တိုက္မွု ေလ်ာ့သြားမယ္ထင္တာပဲ။ ေတာှေသျပီ။

ျကိုေျပာထားရင္ မေရးျဖစ္ေပမယ့္ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဆရာကန္ေတာ့ပြဲအေျကာင္း မေျကာှမီမ်ွာ။

အညာ Virtual Tours
Link 1: Ma Rita
Link 2: ကိုရြာသားရဲ့ မနွစ္တုန္းက ပို့စ္
Link 3: မသိဂၤါေက်ာ္ မနွစ္တုန္းက ပို့စ္

ေလးစားစြာျဖင့္ -
ေတာှကီ - @Talkiiblog

I'm back!

အားလံုး မဂဿငလာပာ။ မေတြ့ရတာ အေတာှျကာျပီ။ =) ေဇာှပိုင္ နွုတ္ဆက္သလို ေျပာျကည့္တာပာ။ အေျကာင္းမျကားပဲ ဒီေလာက္ အျကာျပီး ေပ်ာက္ေနခဲ့တာ ေတာင္းပန္လိုပာတယ္။ ဇန္နဝာရီလမွာ အိမ္ခဏျပန္လိုက္ျပီးေနာက္ကတည္းက အသစ္မတင္ျဖစ္ေတာ့တာ ဒီေန့အထိဆို ၂လေတာင္ ျပည့္ေတာ့မယ္။ ဟိုကို ျပန္တဲ့ ၁လအတြင္းမွာ ေကာင္းတာေတြေရာ၊ မေကာင္းတာေတြေရာ မ်ိုးစံုျကံုေတြခဲ့ရပာတယ္။ ဆိုးတာတစ္ခုက မေကာင္းတာေတြ ပိုမ်ားေနေတာ့ ေရးခ်င္စိတ္ မရွိေသးဘူးျဖစ္ေနတယ္။ well-planned မဟုတ္တဲ့ ကိုယ့္အေျခအေနေျကာင့္ ေရာက္ေလရာေနရာမွာ ပ်ာယာခတ္မိေနတာေျကာင့္ ေရးဖို့ရာ အာရံုမရတာျဖစ္နိုင္တယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာကေတာ့ ဓာတ္ပံုရိုက္တာပဲ။ ဒာေပမယ့္ ကိုယ့္အေျခအေနကိုသိေတာ့ ရိုက္ထားတဲ့ပံုေတြကို raw အတိုင္းပဲ သိမ္းထားျပီး ေအးေအးေဆးေဆး edit လုပ္ျပီးမွ တင္မယ္စိတ္ကူးတယ္။ ဟိုမွာျကံုခဲ့ရတဲ့ အေတြ့အျကံုအသစ္ေတြကို ေနာက္မွပဲ တင္ေပးသြားပာမယ္။ အဲဒီေတာ့ vcd ျကည့္ရင္ လုပ္ေနျကအတိုင္း track 1 ကို ေက်ာှလိုက္ျကတာေပာ့။

ကရဝိတ္ - ရန္ကုန္ [larger image]

ဒီကို ျပန္ေရာက္တာက ၇ ရက္ေန့။ ေလယာဉ္လက္မွတ္ ဝယ္ကတည္းက စေနျပန္၊ တနဂဿငေနြေရာက္၊ တနလဿငာေက်ာင္းတက္ဆိုျပီး ဝယ္ထားခဲ့တာေတာ့ မွန္းထားတဲ့အတိုင္း ရက္အတိအက်ျဖစ္ခဲ့ပာတယ္။ ဒာေပမယ့္ အတိအက်မျဖစ္ခဲ့တာကေတာ့ အလည္ျပန္တဲ့ ၁လဆိုတာ ဘာမွ မျကာလိုက္ဘူးလို့ ခံစားလိုက္ရတာပဲ။ ေနခဲ့တဲ့ ၁လအတြင္းမွာ မံုရြာျပန္လိုက္ barcamp အတြက္ ရန္ကုန္ျပန္လာလိုက္၊ မံုရြာ ျပန္သြားလိုက္ ေနာက္ ျပန္ထြက္ဖို့ ရန္ကုန္ျပန္လာလိုက္နဲ့ ဘယ္ေနရာမွာမွ အလြမ္းေျပေအာင္ မေနခဲ့ရပာဘူး။ ပိုေတာင္ဆိုးသြားတယ္လို့ေတာင္ ခံစားမိခဲ့ရတယ္။ ထားပာေတာ့ ကိုယ္ကမွ ေစာေစာမျပန္ခဲ့မိတာ လို့ပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္တစ္မိပာတယ္။ ေက်ာင္းကလည္း ၈ရက္မွာ ျပန္တက္ရမယ္ဆိုေတာ့ ကမန္းကတမ္းပဲေပာ့။ ဒာေတာင္ အသိေတြကို ေက်ာင္းအပ္ဖို့ကိစဿစ အကူအညီေတာင္းခဲ့လို့ ေတာှေသးတယ္။ မဟုတ္ရင္ ဒီထက္ကို ေစာျပန္လာရဦးမယ္။ မနွစ္ေရာက္စကတုန္းကေတာ့ အရာရာကို စူးစမ္းမယ္ဟဲ့ ဆိုျပီး ေလ့လာစိတ္အျပည့္နဲ့ လာခဲ့ေပမယ့္ ဒီနွစ္မွာေတာ့ ေအာှ ဒီလမ္းကို တစ္ေယာက္တည္း ေလ်ွာက္ရဦးမယ္ဆိုျပီး ေလးေလးလံလံနဲ့ပဲ (hand carry, baggage, camera bag, buddha statue, laptop ေတြေျကာင့္ ေလးတာလည္း ပာတယ္။ =) ) ေလဆိပ္ကေန ထြက္လာခဲ့ရတယ္။ ပိုျပီး ျကိုးစားရေတာ့မယ္လို့လဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတိေပးမိလိုက္တယ္။ Diploma စတက္ရေတာ့မွာကိုး။

ေဗာဓိတစ္ေထာင္ - မံုရြာ [larger image]

ေရာက္တဲ့ေန့ တနဂဿငေနြ ေန့လည္မွာပဲ အသိေတြက အလိုက္တသိ မုန့္ဟင္းခား ခ်က္ထားျကတယ္။ ေက်းဇူးတင္မိေပမယ့္ စိတ္ထဲကေတာ့ ရန္ကုန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အိမ္နားက ဆြမ္းျကီးေလာက္ပြဲမွာ အေဖအေမနဲ့အတူ စားခဲ့ရတဲ့ မုန့္ဟင္းခားကို ေျပးသတိရမိတယ္။ !_! ... ။ ကိုယ္ကိုယ္ကိုယ္ အားတင္းျပီး ေနာက္တစ္ရက္ ေက်ာင္းအတြက္ စာရြက္စာတမ္းေတြ ျပင္ဆင္ရင္း ခရီးပန္းလာလို့ ေစာေစာစိတ္ကူးထားေပမယ့္ ည ၂ နရီလာမသိဘူး အာဆင္နယ္ လီဗာပူလ္းပြဲ ျကည့္ေနတာနဲ့ ေနာက္ရက္မွာ (ထံုစံအတိုင္း) အိပ္ရာထ ေနာက္က်ေတာ့တယ္။ ေက်ာင္းကို ေန့လည္ ၁၂ ေလာက္မွ ေရာက္သြားေတာ့ ေက်ာင္းအပ္တဲ့သူေတြနဲ့ ေတာှေတာှရွုပ္ေနခဲ့ျပီ။ ဟိုအခန္းေျပး ဒီအခန္းေျပးနဲ့ ၂နာရီေလာက္ေနမွ အားလံုး အဆင္ေျပသြားျပီး စာသင္ရမယ့္အခန္းကိုေရာက္ေတာ့ အခ်ိန္တစ္ဝက္က်ိုးလို့ break time နားေနနွင့္ျပီ။ စဝင္တဲ့အခ်ိန္ကလည္း မနွစ္က အေတာှေလး လံုးပမ္းခဲ့ရတဲ့ project management အခ်ိန္။ မသိခင္တုန္းက အေတာှေလးလုပ္ခဲ့ရေပမယ့္ ျပီးသြားေတာ့မွ ဘာမွမဟုတ္လိုက္ပာလားဆိုျပီး ထင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဘာသာေတြ ျကံုဖူးမယ္ထင္တယ္။ အခုလည္း အဲသလိုပဲ။ :) ျကြားရဦးမယ္ အတန္းထဲမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္ပဲ PM ရဲ့ unit ေတြမွာ အကုန္ေအာင္တယ္ (ဓားမေနာက္ပိတ္ေပာ့ =) ) အခုနွစ္ project management မွာ သိပ္လန့္စရာ မလိုေတာ့ဘူးဟလို့ ေတြးေနတုန္း ဆရာက အားေပးစကားေျပာတယ္။ ဒီနွစ္ diploma က တျခားေက်ာင္းေတြနဲ့ ျပိုင္ရတာျဖစ္လို့ ၁နွစ္မဟုတ္ဘဲ ၆လနဲ့ အျပီးသင္ရမယ္တဲ့။ သေဘာက ၁၀ လ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကို ၆ လနဲ့ အျပီးလုပ္ရမယ္ေပာ့။ အဲဒီေတာ့မွ ေစာေစာက ေပ်ာှေနတဲ့စိတ္ကလည္း ျကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္သြားေတာ့တယ္။ ဒာေပမယ့္ မနွစ္ကလို စာအုပ္ထဲကေန client ေတြနဲ့ မဟုတ္ဘဲ အျပင္ တကယ့္ လုပ္ငန္းရဲ့ project လုပ္ရမွာျဖစ္လို့ အရင္နွစ္ကထက္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားဖို့ ေကာင္းလာပာတယ္။ ေနာက္တစ္ခု ပိုေကာင္းတာက မနွစ္ကလို ၁ေယာက္တည္း မလုပ္ရဘဲ အဖြဲ့လိုက္ (၃ေယာက္တစ္ဖြဲ့) လုပ္ရမွာမို့ တာဝန္ခြဲယူလို့ ရလာပာတယ္။

 ေဗာဓိတစ္ေထာင္ - မံုရြာ [larger image]

လုပ္ရမယ့္ project အေျကာင္းနဲနဲ ေျပာခ်င္ပာတယ္။ ကုမဿပဏီတစ္ခုခု ဒာမွမဟုတ္ small business လုပ္ေနတဲ့ ဆိုင္တစ္ခုခု ရွာျပီး သူတို့အတြက္ website ေရးေပးရမွာပာ။ website က ဘယ္လိုအမ်ိုးအစားလဲဆိုေတာ့ php+mysql ေတြပာတဲ့ dynamic website သေဘာမ်ိုးပာ။ website ေရးတဲ့အပိုင္းရယ္၊ website အတြက္လိုအပ္တဲ့ information ေတြရေအာင္ ကုမဿပဏီနဲ့ ေျပာဆို ဆက္ဆံတာတဲ့အပိုင္းရယ္ တြဲအလုပ္လုပ္ရမွာပာ။ ကိုေစတန္ေတာ့ MZ မွာေရာ FB မွာပာ ေျပာေျပာေနတဲ့ concept ေတြ၊ theory ေတြဟာ ဒီေနရာမွာ အေရးပာလာပာျပီ။ website ေရးဖို့ html, css, javascript, php, mysql စတာေတြက ေလ့လာဖို့ လြယ္ေပမယ့္ အဓိကျဖစ္တဲ့ concept ကို ခ်ံုငံုမိဖို့ကေတာ့ စာေတြ့၊လက္ေတြ့ စဉ္းစားတတ္နိုင္မွ ရနိုင္မွာပာ။ ဒီလိုနဲ့ က်ြန္ေတာှတို့အဖြဲ့ကလည္း ကိုယ္အလုပ္လုပ္ေပးရမယ့္ အဖြဲ့ကို ရွာဖို့ ျပင္ရပာေတာ့တယ္။ သူမ်ားေတြလို အိမ္တိုင္ယာေရာက္ လိုက္ေမးတဲ့ အလုပ္မ်ိုးက ရနိုင္ဖို့ မလြယ္တာေျကာင့္ free advertising website မွာ ထည့္ေပးလိုက္ပာတယ္။ မျကာခင္ရက္ပိုင္းမွာပဲ စိတ္ဝင္စားတဲ့သူေတြ အသီးသီးဆီက reply ရတာေျကာင့္ ကိုယ့္လိုအပ္ခ်က္၊ သူ့လိုအပ္ခ်က္ ညွိနွိုင္းဖို့ meeting ေခာှရပာတယ္။ မေန့က client တစ္ဦးနဲ့ အရင္ဆံုးေတြ့ျဖစ္တယ္။ တရုတ္လူမ်ိုးတစ္ဦးပာ။ သူ့အက်င့္ပဲလားမသိ စကားေျပာရင္ သူအကုန္သိထားတယ္ဆိုတဲ့ ေလသံနဲ့ အေပာှစီးကေန ေျပာပာတယ္။ ဒာနဲ့ ဟိုေမးဒီေမးေပာ့။ အဓိက ျပိုင္ဘက္ကုမဿပဏီရွိလားဆိုေတာ့ microsoft တဲ့။ ေနာက္ျပီး အလကားနီးပားက လုပ္ေပးရဦးမယ္ ဓာတ္ပံုေတြ၊ တျခားလိုအပ္တာေတြ ကိုယ္က အကုန္လုပ္ေပးရမယ္ဆိုေတာ့ က်န္တဲ့အဖြဲ့ဝင္ ၂ေယာက္က သိပ္မျကိုက္ျကေတာ့ပာဘူး။ information ျပည့္ျပည့္စံုစံု မေပးပဲနဲ့ ကိုယ္ေတြကို မယံုသကဿငာျဖစ္ေနတာေျကာင့္ အိုင္ဒီေတြ ေတာင္းေနေသးတယ္။ ဒာနဲ့ ဆရာနဲ့ တိုင္ပင္လိုက္ပာဦးမယ္ဆိုျပီး အစည္းေဝးကို သိမ္းလိုက္ရတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ စိတ္ပူလွပာျပီ။ တျခားအဖြဲ့တစ္ခ်ို့က client ေတြ ရကုန္ျပီေလ။

ဒာေပမယ့္ reply လုပ္ထားတဲ့သူေတြ က်န္ေသးတာေျကာင့္ ဆက္သြယ္ျကည့္ဦးမယ္လို့ က်န္တဲ့ အဖြဲ့ဝင္ ၂ေယာက္က ေျပာပာတယ္။ ကိုယ္လည္း နီးစပ္ရာ အသိေတြဆီ စံုစမ္းေပးဖို့ အဲဒီေတာ့မွ ဖုန္းဆက္ျပီး ေမးခိုင္းရေတာ့တယ္။ ညပိုင္းမွပဲ ဖုန္းလာတယ္။ မနက္ျဖန္ ေက်ာင္းဆင္းရင္ အစည္းအေဝးရွိတယ္တဲ့။ ဒီတစ္ခာေတာ့ ေသခ်ာေလး ဆုေတာင္းသြားရတာေပာ့။ ေက်ာင္းကလည္း မနက္ ၈ ကေန ေန့လည္ ၂အထိ ၂ခ်ိန္ဆက္ဆိုေတာ့ လူက ေတာှေတာှျပိုင္းေနတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ေနျပီ။ ဒာေပမယ့္ အခု client ကေတာ့ လက္ရွိ website ရွိတယ္။ ရွိတဲ့ site ကလည္း wix က free template ေတြနဲ့ redirect လုပ္ထားတာဆိုေတာ့ google က ဘန္းထားတာျဖစ္ေနတယ္။ အံကိုက္ပဲေပာ့။ လိုေနတဲ့လူနဲ့ လုပ္ေပးေနခ်င္တဲ့သူ။ အဲဒာကို အေျခခံျပီး လိုအပ္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ရွာလိုက္တယ္။ ၃ နာရီထိုးေတာ့ ေရာက္လာပာတယ္။ new zealand လူမ်ိုး (ausie ေတြက သူတို့ကို kiwi လို့ ေခာှတာ အခုမွ သိရတယ္)။ သူကေတာ့ တကယ့္ လုပ္ငန္းရွင္ပံုစံပဲ။ ေနာက္ သူ့ website အေျကာင္းျဖစ္ပ်က္ေနတာကို မသိေသးဘူး။ ဒာနဲ့ အကုန္ redesign ျပန္လုပ္ေပးမယ့္အေျကာင္း၊ flash animation ေတြ လိုအပ္ရင္ လုပ္ေပးမယ့္အေျကာင္း၊ SEO အေျကာင္း ရွင္းျပလိုက္ေတာ့ ဝမ္းသာသြားတယ္။ အလကားနီးပား လုပ္ေပးမွာကိုး။ ေျပာဖို့ က်န္ခဲ့လို့။ client က domain name, hosting စတဲ့ ကုန္က်စရိတ္ကလြဲရင္ က်န္တာေပးစရာမလိုဘူးေလ။ website agency ေတြမွာအပ္ရင္ ဒာမ်ိုးဆိုတာ ၁၀၀၀ ေလာက္ကေတာ့ အနည္းဆံုးကုန္တယ္။ ပိုျပီးထူးျခားတာက သူကေန လိုလိုလားလားနဲ့ project ျပီးသြားတဲ့ေနာက္ပိုင္း ပစဿစည္းေရာင္းတာေတြလုပ္ခ်င္လို့ ဆက္ျပီးလုပ္သြားမယ့္အေျကာင္း၊ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ အခေျကးေငြ ေပးမယ့္အေျကာင္း ေျပာပာတယ္။ တစ္ဦးေပာှတစ္ဦး ယံုျကည္မွု ရွိတာကို ေျပာတာပာ။ မေန့က တရုတ္ေတြလိုမဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္အိုင္ဒီေတာင္ မယူပဲ သူ့ company number ေတြ ေပးသြားေသးတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ကံစပ္ျပီဟဆိုျပီး ၂ပတ္ ၃ပတ္ စိတ္ပူေနရတဲ့ client ျပသဿသနာ ျပီးသြားပာတယ္။

ရပ္ေတာှမူ ဘုရားေျခရင္း - မံုရြာ [larger image]

ဟိုရက္ပိုင္းက ေက်ာင္းဖြင့္ခာစဆိုေတာ့ ေထြေထြထူးထူး လုပ္စရာ မရွိေသးတာေျကာင့္ ေက်ာင္းစာမလုပ္ျဖစ္ေသးဘူး။ မံုရြာကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ဖြင့္ျကည့္တာ ေလတံခြန္ ေျပာသလိုပဲ ေနာက္ခံ background အျဖူမေပာှဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဒာနဲ့ template ေျပာင္းမယ္ဆိုျပီး စိတ္ကူးထားခဲ့တယ္။ ဒာေပမယ့္ စိတ္တိုင္းက် template မေတြ့ေသးတာေျကာင့္ ဟိုတစ္ခာ လိုက္လုပ္ျကည့္ဖူးတဲ့ photoshop tutorial ထဲက 3D ပံုစံေလးကို blogspot အတြက္ design ေျပာင္းလိုက္တယ္။ ေနာက္ html ထပ္ေျပာင္းတယ္။ ေနာက္ blogger လဲေျပာင္းေရာ ျပသဿသနာတက္တာပဲ။ အဓိကက blogger မွာသံုးတဲ့ xml ပိုင္း ေသခ်ာမသိတာပဲ။ ဒာနဲ့ ထစ္သြားျပန္ေရာ။ ေနာက္ ေလ်ွာက္ျကည့္ရင္ wordpress blank theme တစ္ခုေတြ့တယ္။ အဲဒာေလးသံုးျပီး wp ကိုမွာ လုပ္ဖို့ ျကိုးစားျကည့္မယ္။ အဆင္ေျပခဲ့လို့ရွိရင္ WP ကို ေျပာင္းေတာ့မယ္။ domain ဝယ္ျပီး web developemnt နဲ့ design tutorialေတြ ဘာသာျပန္ထားတာရယ္၊ ဓာတ္ပံုနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့ photoshop tutorial ေတြရယ္၊ တျခား ေျပာခ်င္တာေတြရယ္ ေရးမယ္ စိတ္ကူးတယ္။ blogspot မွာေတာ့ ဒီအတိုင္းေလးပဲ ေထြရာေလးပား အားရံုရတဲ့အခာ ဆက္တင္သြားမွာ ျဖစ္ပာတယ္။ ျကံုလို့ေျပာရဦးမယ္ blog အကယ္ဒမီေပးတဲ့ site ကို အမွတ္တမဲ့ ေရာက္သြားတယ္။ ထူးထူးဆန္းဆန္းဗ်ာ က်ြန္ေတာှ ဘေလာဂ့္က အေထြေထြဘေလာ့ဂ္စာရင္းထဲမွာ ေရာက္ေနတယ္။ ပိုျပီးထူးဆန္းတာက မဲေပးထားတဲ့သူ ၄ေယာက္ေတာင္ ရွိေနတယ္ :D ။ မဲေပးထားတဲ့သူ ၄ဦးကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပာတယ္လို့ ေျပာခ်င္ပာတယ္။ ေတြ့ေတြ့ခ်င္းေျပာခ်င္ေပမယ့္ မဲဆြယ္တယ္ျဖစ္ေနမွာဆိုးလို့ ဒီအတိုင္းပဲ ထားထားလိုက္တယ္။ ကိုယ္ျကိုက္မိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္တစ္ခ်ို့ကိုေတာ့ မဲေမးလိုက္နိုင္ပာတယ္။ အေျဖသိရျပီလားေတာ့ ထပ္မေရာက္ျဖစ္လို့ မသိေသးဘူး။ စာေတြလည္း ေရးတာ မ်ားသြားျပီ။ ဖတ္ရတာလည္း ပ်င္းေနေလာက္ျပီထင္တယ္။ ေရာက္လာတာ အလကားမျဖစ္ေအာင္ upload တင္လို့ရတဲ့ ၄ပံု တင္ေပးလိုက္ပာတယ္။ စီးပြားေရးအတြက္ သံုးတာကလြဲလို့ က်န္တဲ့ေနရာမွန္သမ်ွမွာ talkii အမည္ထည့္ျပီး ျကိုက္သလို ကူးယူနိုင္ပာတယ္။ ( professional ပံုရိုက္လာသလိုလို =D ) file size ျကီးျကီးလိုခ်င္ရင္လည္း ေတာင္းယူလို့ ရပာတယ္။ အားလံုး အဆင္ေျပပာေစဗ်ာ။ ေအာှ ... ေနာက္ထပ္ စာအသစ္မတင္ေသးရင္ project နဲ့ အလုပ္ရွုပ္ေနတယ္ ဟူ၍သာ ...။ ေက်းဇူးတင္ပာတယ္။

ေတာှကီ - @Talkiiblog

A trip to Shan state

On the second Sunday of August, I had got a trip to go to Taung Gyi and other famous places in Shan state. When I first heard about the trip, I was very excited because I had never gone a trip with many friends before.
There were fourteen people in our group plus a driver from travel agency. Of course, Aunty Lunar was our group's leader and she managed everything for all of us. We planned to spend five days during our trip. Therefore, we started our journey at 5 AM and at Bago, we stopped to have breakfast. After that, we continued our journey.
Firstly, we had planned to go to Kalaw. Along the way, we passed through many towns. I could not remember all the names of towns. But at Phyuu, where situated near Taung Ngu, we were delayed because our car broke down. We had to spend at least five hours at the nearby restaurant where we had lunch. Then we waited another car from Yangon to continue our journey. At 5 PM, everything was back to normal position; with the new car, we resumed our trip.
It was already 3 AM in the next morning when we arrived at Kalaw. We stayed for a few hours at Kalaw hotel. After having breakfast at Shan restaurant, we continued our journey to Pin Ta Ya after visiting some famous places at Kalaw. At that time, the weather was quite good and fair.
As Kalaw is a hilly place, we saw endless rows of green hills surrounding us while our car was slowly climbing the hills. On the way to Pin Ta Ya, we saw green fields of chayote just like a big jade carpet being spread on the ground and blue hills distant in the horizon. Moreover, we saw sunflower plants in bloom. The scenery was so attractive and we could not stop taking photographs.
After we all were roistering for a few minutes at the back seats of the car, we caught sight of welcoming sign-board which means we got to Pin Ta Ya! We unpacked our packs at the hotel and we had lunch before going to the Pin Ta Ya cave which is famous for its golden and ancient pagodas. We spent a few hours to pay homage to the images of Buddha and to explore in the cave; we bought souvenirs from souvenirs shops. On the way back to the hotel, we took photographs around wonderful old-age trees. Then we arrived at the hotel, we played football while girls group was walking along the Pone Ta Lote Lake. After that, we took a rest for the next journey, Inn Lay Lake!
I have been to Inn Lay Lake many times. But this time, I am much happier than the past because of my easy-going friends. We rented a boat to go to Phang-Daw-Oo Pagoda and it was very elated to ride a boat over a huge lake which is surrounded by huge mountains. When we arrived at the Pagoda, there were only few visitors as it was out of the season. We had chances to know Inn Lay cultures and traditions, for example, rowing boat with legs, planting vegetables on the surface of water by using mud, watercress and water hyacinth as a land base. Not only that, we had seen Pa Daung's (race from Chin State) cultures too. We bought traditional shirts which were used as our boys group's uniform later. Besides, I bought a bag as a memento of Inn Lay. Then we ad our favourite Shan traditional food, fish and rice, which contained pieces of fish mixed with rice made into a flat round shape, for our lunch. Then we went back to our car to continue our journey.
On that evening, third day of our trip, we arrived at Taung Gyi which has a dynamic hill station. According to our plan, we got two days to go around. We visited some places, especially stores and fancy shops in down-town area on the first day. The next day, we went to Kat Ku Relic Pagoda near Taung Gyi. There were many ancient pagodas and we took many photos to keep as a record. Then we ate Shan foods at a nearby restaurant.
When we climbed Shwe Phone Pwint hill in Taung gyi, our car, being overloaded, could not climb to reach the pagoda. So we got off and climbed on foot. On the peak of the mountain, there was a monastery and a famous stupa. There we took many photos. We got nice scenery and we saw the whole town from the summit. In the evening, we spent few hours at the market where we had dinner. When we arrived to the hotel, we all gathered in a room and we shared experiences about the trip. Then we packed our packages for the return trip.
For the return trip, we got up at three AM and we all were very excited to go back to Yangon. Along the way, the weather was fine and just a little cloudy. Our journey was still smooth until we arrived at Bago. The roads and houses were flooded heavily. We could not guess the level of water. While we were crossing along the flooded area, our car was broke down again. But it did not take long and we finally could cross over the flooded area. Fortunately, without getting any more trouble, we could continue our journey until we reached the tollgate of Yangon. This time, our car could not continue as its water tank was damaged by hitting rough surface of the road. No one was there to help us. We pushed our car and tried many ways to fix the problem, but it was useless. Thus, we hired a bus and returned home at two AM in the next morning. What a relief!
Till now, mixtures of pleasant and unpleasant moments are reflecting in my mind. Gruelling days of trip were over and classes sand homework are waiting now. I was glad it was a safe journey. When I arrived home, my father asked me how my trip was and my feelings; I answered, "I was over the moon!"

P.S:photos will be added soon coz I'm sooo lazy. :)