သင့္လိုလူ

က်ြန္ေတာှသူငယ္ခ်င္း ဆာယာတစ္ေယာက္ အြန္လိုင္းကေန စီးပြားေရးလုပ္လာတာ ၁၂ နွစ္ေလာက္ ရွိျပီ။ ကိုယ္ပိုင္ လုပ္ငန္း ခပ္ေသးေသးေပာ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က သူ့ေဖာက္သည္ဆီကေန သူ့ကို ပစ္ပစ္နွစ္နွစ္ ေဝဖန္ထားတဲ့ အီးေမလ္းတစ္ေစာင္ ေရာက္လာတယ္။ အတုအေယာင္သမား၊  အသံုးမက်တဲ့သူ စသျဖင့္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြကိုပာ ထိခိုက္ေရးထားလိုက္တာ ၁၀ မ်က္နွာေလာက္ကို ရွိတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ သူနစ္နာခဲ့ရတာေတြအတြက္ ေလ်ာှေျကးျပန္ေပးဖို့ မဟုတ္ရင္ တရားစြဲမယ္ဆိုတဲ့အေျကာင္း  ျခိမ္းေျခာက္ထားေသးတယ္။
ဆာယာတစ္ေယာက္ေတာ့ ေသာကေပြျပီေပာ့။ ကြန္ပ်ူတာေတြ၊ ဖုန္းေတြ အကုန္ပိတ္ျပီး ငိုပြဲဆင္တာ အဲဒီေန့တစ္ရက္လံုး ဆိုင္ပိတ္လိုက္ရတယ္။ ေနာက္တစ္ရက္ ရံုးပိတ္ရက္ေရာက္ေတာ့လည္း အရာရာကို အရွံုးေပးေတာ့မယ္စိတ္ကူးနဲ့ အိပ္ရာထဲကကို မထြက္နိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ေဖာက္သည္ဆီက စာထဲမွာပာတဲ့အတိုင္း စြပ္စြဲထားသမ်ွ အမွန္ေတြခ်ည္းပဲ ထင္ေနျပီး ၁၂ နွစ္လံုး လုပ္လာခဲ့သမ်ွ အသံုးမက်ေတာ့ဘူးဆိုျပီး စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ေနေတာ့တာေပာ့။ တနဂဿငေနြေန့ေရာက္ေတာ့ စြပ္စြဲခ်က္ေတြကို တစ္ခ်က္ျခင္းျပန္စစ္၊ ေဖာက္သည္ရဲ့ website ကို ျပန္ေလ့လာရင္းနဲ့ သူဘာအမွားေတြ လုပ္ခဲ့သလဲဆန္းစစ္၊ အေပာင္းအသင္းေတြဆီက အျကံဉာဏ္ယူရင္းနဲ့ ၅ နာရီေလာက္ အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူလုပ္ခဲ့သမ်ွေတြအားလံုးကလည္း ကူညီဖို့ သက္သက္ပဲဆိုတာျပီး ေတာင္းပန္ရမယ္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ့အတူ လက္ခံထားတဲ့ ေငြေတြအျပင္ ထပ္ေဆာင္းေငြ ေဒာှလာ ၅၀ ပာ ျပန္ေပးလိုက္ဖို့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္။
ေနာက္တစ္ရက္မွာေတာ့ ျပန္အမ္းေငြနဲ့အတူ  အီးေမလ္းျပန္ပို့လိုက္တယ္ဆိုတဲ့အေျကာင္း client ဆီကို ဖုန္းဆက္ အေျကာင္းျကားလိုက္တယ္။ Client က လိုလိုလားလားပဲ ဖုန္းလာကိုင္ျပီးေတာ့ အားနာသြားတဲ့ေလသံနဲ့ "စိတ္မရွိပာနဲ့ ငာကိုယ္တိုင္ကလည္း အဲဒီေန့က စိတ္ရွုပ္သြားလို့ ေျပာမိတာပာ၊ အဲဒီေလာက္ျဖစ္သြားမယ္လို့ ေတြးမထားခဲ့မိဘူး" ဆိုျပီးေျပာေတာ့တယ္။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ရွိေသးတယ္။ ဗယ္လာရီတဲ့။ ဒီသူငယ္ခ်င္းမကေတာ့ အြန္လိုင္း dating website ကေန လက္တြဲေဖာှ ရွာတာေပာ့။ လိုခ်င္တာက ဟာသဉာဏ္ရြွင္ျပီး ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွိတဲ့သူတဲ့။ ဒာေပမယ့္ ျကည့္ရတာ စိတ္ဝင္တစားရွိပံုမရဘူး။ တစ္ရက္က သူ့အိမ္ဝင္ရင္း အေျခအေနေမးေတာ့ သူ့အေကာင့္ကို ဖြင့္ျပတယ္။ inbox ထဲမွာ စာ ၈ ေစာင္ေလာက္ ေရာက္ေနတာ ေတြ့ရတယ္။ သူ့ profile ကို ဘာေျကာင့္ ျကိုက္ရတဲ့အေျကာင္း၊ ခရီးေဝး လမ္းေလ်ွာက္ရမွာ ဝာသနာတူတဲ့အေျကာင္း၊ ဂ်ာမန္လိုလည္း ေျပာတတ္ေျကာင္း၊ တစ္ေယာက္ကဆို ဘာလင္ကို ေရာက္ဖူးလား၊ နယူးဇီလန္က ေတာင္တန္းေတြမွာ လမ္းေလ်ွာက္ဖူးလား စသျဖင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေမးထားျကတယ္။ အကုန္လံုးက တူညီတဲ့ တုန့္ျပန္မွု ရမယ္အထင္နဲ့ ကိုယ္စီနဲ့ ရင္ဖြင့္ထားျကတယ္။ အသိအမွတ္ျပုတဲ့ ျပန္စာကို ေစာင့္ေနပာ့မယ့္အေျကာင္းလည္း ေရးထားေသးတယ္။ က်ြန္ေတာှကေတာင္ ျကားထဲကေန ဒီေကာင္ေတြအစား ဘယ္လိုခံစားရမလဲဆိုတာ ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ ဗယ္လာရီကေတာ့ ခပ္ေပာ့ေပာ့ပာပဲ။ "ဒီလိုမ်ိုးေတြ တစ္ရက္ကို ဆယ္ေစာင္ေလာက္ ရတတ္တယ္"ဆိုျပီး အကုန္လံုးကို ဖ်က္လိုက္ပာေလေရာ။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
က်ြန္ေတာှတို့ေတြ စိတ္အခန့္မသင့္တဲ့အခာမွာ ကြန္ပ်ူတာကို ဒာမွမဟုတ္ ကားကို ေအာှဟစ္ ဆဲဆိုတတ္ပာတယ္။ အဲဒီအထိ ျပသဿသနာမရွိေသးပာဘူး။ ဒာေတြက သက္မဲ့ပစဿစည္းေတြေလ။ ဒာေပမယ့္ website တစ္ခုကို ဒာမွမဟုတ္ ကုမဿပဏီတစ္ခုဆီကို ဖုန္းနဲ့ျဖစ္ေစ၊ ကြန္ပ်ူတာကေနျဖစ္ေစ ေျပာဆိုေဝဖန္တဲ့အခာမွာေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ ေမ့ေနတတ္တာ ဟိုဘက္ကလည္း ကိုယ့္လိုလူတစ္ေယာက္ဆိုတာပာပဲ။
ကြန္ပ်ူတာထဲကေနတဆင့္ တျခားလူေတြကို ကိုယ့္ကိုသိနိုင္တာမဟုတ္ဘူးဆိုျပီး ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ေဝဖန္လိုက္တာဟာ အရမ္းကို ေအာက္တန္းက်ျပီး လူမဆန္ရာေရာက္ပာတယ္။ အဲဒီလူဟာ ကိုယ့္ေဘးနားမွာရွိေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီေလာက္အထိ ေျပာမိမွာမဟုတ္ပာဘူးလို့ထင္တယ္။
ကိုယ့္စိတ္မထိန္းနိုင္ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ဖက္ကြန္ပ်ူတာေရွ့မွာလည္း ကိုယ့္လိုပဲ လူတစ္ေယာက္ရွိေနတယ္ဆိုတာကို ေမ့ေနတတ္ပာတယ္။ အဲဒီလူဟာလည္း သင့္လိုလူတစ္ေယာက္ပာပဲ။ သူ့ေမြးေန့ က်င္းပဖို့ ျပင္ဆင္ေနတဲ့သူ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုင္ပာတယ္။ အေပာင္းအသင္းမဲ့ေနျပီး စိတ္ထိခိုက္ေနေကာင္း ျဖစ္ေနတတ္ပာတယ္။ ဒာေျကာင့္ သင္ေျပာလိုက္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းဟာ သူ့ရဲ့စိတ္ကို ဘယ္ေလာက္ထိ ထိခိုက္သြားေစမလဲဆိုတာ သင္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ မသိနိုင္ပာဘူး။
ဟုတ္ျပီ။ အခုလက္ရွိေတာ့ ဒီအခ်က္ကို သတိရေနမယ္။ ဒာေပမယ့္ က်ြန္ေတာှတို့ေတြ စိတ္ဖိစီးေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ေရာ အမွတ္ရနိုင္ဦးမလား။ ဒာမွမဟုတ္ ျဗဟဿမစိုရ္တရား(၄)ပား လက္ကိုင္ထားျပီး လူမွုဆက္ဆံေရး ေအာင္ျမင္ေအာင္ ျကိုးစားသြားနိုင္မလား။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ဒီေနရာမွာ ဖတ္မိတာေလးကို သင့္မယ္ထင္ရာကိုေျပာင္းျပီး ဘာသာျပန္လိုက္တာပာ။ မည္သူ့ကိုမွ ရည္ရြယ္ျခင္းမရွိသလို၊ ဆရာလုပ္လိုျခင္း အလ်ဉ္းမရွိပာ။ က်ြန္ေတာှတို့လူမ်ိုးမွာ ဒာမ်ိုးက မရွိသေလာက္ကို နည္းမယ္ထင္ပာတယ္။ အရမ္းကို က်ိုးနြံျပီး ဆက္ဆံတတ္တာ ျမန္မာလူမ်ိုးပဲ ေတြ့ဖူးပာတယ္။ ဥပမာ၊ ဘေလာဂ့္ေရးတာေတာင္မွ လာဖတ္ခ်င္ပာတယ္ ခြင့္ေတာင္းတာမ်ိုး၊ တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ မျမင္ဖူးျကေပမယ့္ မိသားစုသဖြယ္ ရင္းရင္းနွီးနွီး နွုတ္ဆက္တာမ်ိုးေတြဟာ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေတြမွာသာ ေတြ့ရပာတယ္။ ဒီလိုေျပာလို့ မေကာင္းတဲ့သူမရွိဘူးလို့ရယ္လဲမဟုတ္ပာဘူး။ ငရဲမေျကာက္၊ တေစဿဆမေျကာက္တဲ့ မ်က္ကန္းေတြ ျကြက္ေခ်းေတြလည္း ဆြမ္းဆန္ေတြထဲမွာ ေရာပာေနဆဲပာ။ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာေတာ့ ကံကံ၏ အက်ိုးအတိုင္း လက္ခံရမယ္လို့ ယူဆလ်ွက္။
စကားဝာေျမဘေလာ့ဂ္က စာေျကာင္းေလးနဲ့ အဆံုးသတ္ခ်င္ပာတယ္။
ေန့စဉ္ မိမိတို့၏ ရုပ္ခနဿဓာကိုယ္ျကီးကို ျပုျပင္ေပးေနရသကဲ့သို့ မိမိတို့၏ စိတ္ထားကိုလည္း ျဗဟဿမစိုရ္တရား (၄)ပားနွင့္ ျပည့္စံုေအာင္ အတတ္နိုင္ဆံုး က်င့္ျကံေနထိုင္သြားျကပာစို့ ...။

ေတာှကီ - @Talkiiblog

Comic via link .

Google's Nexus One

အန္တိုနီယို - ငာကေတာ့ iPhone ကေန Nexus One One ကို ေျပာင္းမွာမဟုတ္ဘူး။

အိုလီဗာ - ငာလည္း သေဘာတူတယ္။ Nexux One က Apple ထုတ္တဲ့ application ေတြေလာက္ မ်ားမ်ားထုတ္နိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ iPhone က အခုဆိုရင္ ကိုယ္ပိုင္ applaction ေတြ အမ်ားျကီးထုတ္နိုင္ေနျပီ။ ေတာှရံုကြန္ပ်ူတာကုမဿပဏီေလာက္နဲ့ ယွဉ္ဖို့ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ဘူး။

မီရွဲလ္ - ငာလည္း သေဘာတူတာပဲ။ application ေတြေျကာင့္မို့လို့ iPhone ကို ခိုက္ေနတာ။

တီရာ - ငာေရာပဲေဟ့ ... Nexus One ကို အထင္မျကီးဘူး။

လန္ဒြန္ - ငာကေတာ့ သေဘာမတူဘူး။ Apple က application ၉ဝ၀၀၀ ရွိတယ္။ Android မွာက ၂၀၀၀၀ ပဲရွိတယ္။ Android ပစဿစည္းေတြ ေဈးကြက္မွာ ေနရာရလာရင္ application အေရအတြက္လည္း မ်ားလာမွာပဲ။ အခုလက္ရွိကေတာ့ ငာလည္း iPhone သံုးေနတာပဲ။ သူကပဲ ေဈးကြက္ကို အပိုင္စီးထားေပးမယ့္ အဓိက ျပိုင္ဘက္ေတြကေတာ့ ေနာက္မွာ အမ်ားျကီးရွိတယ္။ ဒီနွစ္ထဲမွာ အေျပာင္းအလဲ လုပ္ဖို့လိုလိမ့္မယ္လို့ထင္တယ္။

iPhone ကို ျကိုက္ရတဲ့အခ်က္က interface ရွင္းရွင္းလင္းလင္းရွိတာရယ္၊ application ေတြမ်ားတာရယ္ေျကာင့္ပဲ။ Google ကသာ ဒီအခ်က္ေတြကို ပိုေကာင္းေအာင္ ျပင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ငာကေတာ့ ေျပာင္းမွာ ေသခ်ာတယ္။ ဒာ့အျပင္ Nexus One မွာက 5 mp ကင္မရာ (with flash) ရယ္၊ ထပ္တိုးလို့ရတဲ့ မမ္မိုရီကဒ္ရယ္။ ဘက္ထရီပိုေကာင္းတာရယ္နဲ့ application တစ္ခုထက္ပိုျပီး တစ္ျပိုင္တည္း သံုးလို့ရတာေတြလည္း ရွိေသးတယ္။ ငာ့အထင္ကေတာ့ Apple အတြက္ GUI မွာ အဆင္ေျပေပမယ့္ hardware ပိုင္းကို အဆင့္ျမွင့္ဖို့ လိုအပ္ေနတာပဲ။

မီရွဲလ္ - ျပိုင္ဘက္ေတြကိစဿစမွာေတာ့ ငာသေဘာမတူဘူး။ ဘာေျကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဂူဂဲလ္ဟာ အဓိက ျပိုင္ဖက္မဟုတ္လို့ပဲ။ သူတို့က geeks ေတြအတြက္ကို ပိုရည္ရြယ္တာမ်ားတယ္။ ရိုးရိုးသာမန္ အသံုးျပုတဲ့သူေတြ လိုအပ္တာကက ရွင္းရွင္းလင္းလင္း sexy ျဖစ္တာပဲ။ ဂူဂဲလ္လုပ္သမ်ွက developer ေတြ အသံုးခ် စမ္းသပ္ဖို့ပဲ။ သာမန္သံုးတဲ့သူေတြအတြက္ မဟုတ္ဘူး။ သူတို့ လုပ္ခဲ့သမ်ွထဲမွာ အေအာင္ျမင္ဆံုးကေတာ့ search engine ပဲ။ သံုးတဲ့သူေတြ စုျပုသံုးတယ္။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ သူ့ရဲ့ အသြင္အျပင္ေျကာင့္ မဟုတ္ဘဲ search engine ရဲ့ လြယ္ကူ ရိုးရွင္းမွုေျကာင့္ပဲ။ အခုဆိုရင္ Bing က စိန္ေခာှလာျပီ။ သာမန္သံုးတဲ့သူေတြက စိတ္ေျပာင္းလြယ္တယ္။ သူတို့က Bing ရဲ့ ေျကာျငာေတြ၊ ဒီဇိုင္း ဆန္းဆန္းေတြေတြ့ရင္ search result ဘယ္ေလာက္ညံ့ညံ့ ေျပာင္းသြားျကမွာပဲ။ ဂူဂဲလ္အတြက္ကေတာ့ ဖုန္းနာမည္ကလည္း ခပ္ဆန္းဆန္းျဖစ္ေနေသးတယ္။ မင္းက ရိုးရိုး သာမန္သံုးတဲ့သူေတြေျပာင္းမယ္လို့ ထင္ေနလို့လား?

လန္ဒြန္ - မင္းေျပာတဲ့အခ်က္ကိုေတာ့ သေဘာတူတယ္။ ရိုးရိုးသာမန္လူေတြကေတာ့ Android ျဖစ္ျဖစ္၊ Nexus One ျဖစ္ျဖစ္ AT&T သံုးတယ္ဆိုရင္ ေျပာင္းမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒာေပမယ့္ ငာေျပာခ်င္တာက Apple က တျခား ဆက္သြယ္ေရးကုမဿပဏီေတြပာ ဖြင့္ေပးသင့္တယ္။ သူတို့ ဖြင့္မေပးဘူးဆိုရင္ လက္ရွိသံုးေနတဲ့သူေတြက လက္ရွိ ကုမဿပဏီနဲ့ပဲ သံုးသြားျပီးေတာ့ ဖုန္းဟန္းဆက္ကိုပဲ အသစ္ေျပာင္းခ်င္ ေျပာင္းျကလိမ့္မယ္။ Strom (blackberry) ျဖစ္ျဖစ္၊ Pre (Palm) ျဖစ္ျဖစ္ Nexus One (Google) ျဖစ္ျဖစ္ေပာ့။ သံုးတဲ့သူက လြယ္တာကိုပဲ သံုးမွာပဲ။ ဒာေျကာင့္ ၅၀% ေလာက္လူေတြက Internet Explorer ကို ဆက္သံုးေနျကတာေပာ့။ မင္းဥပမာေပးသြားတဲ့ အသြင္အျပင္ကိစဿစကေတာ့ သိသာလြယ္တယ္။ Nexus One မွာ iPhone ရွိသလို interface ေကာင္းေကာင္းမရွိဘူး။

Bing ကေတာ့ နည္းပညာပိ္ုင္း သိပ္စိတ္မဝင္စားတဲ့သူေတြအတြက္ သူ့ interface က ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတယ္ဆိုတာ ခန့္မွန္းနိုင္လား။ ဒီေန့ေခတ္မွာ Internet Explorer 6 ကို သံုးေနတဲ့သူ ၁၁ ရာခိုင္နွုန္းေတာင္ ရွိေနေသးတယ္။ ထားပာေလ။ ဒာကတျခား topic တစ္ခုပာ။

သာမန္လူတစ္ေယာက္အတြက္ ပစဿစည္းအသစ္တစ္ခု ေျပာင္းသံုးဖို့ဆိုတာ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ နည္းနည္းပဲလိုပာတယ္။ Andriod OS သာ အခုလို အရွိန္နဲ့ ဆက္သြားမယ္ဆိုရင္ iPhone အတြက္ အဓိက ျပိုင္ဖက္ ျဖစ္လာမွာပဲ။ Apple ကလည္ ဖုန္းကေနတဆင့္ လူေတြနဲ့ အင္တာနက္ကို ခ်ိတ္နိုင္ဖို့ တဆင့္ျပီးတဆင့္ ျကိုးစားတုန္း ရွိေသးတယ္။ အဓိကေျပာခ်င္တာက ဆက္သြယ္ေရး ကုမဿပဏီမ်ိုးစံုကေန Android OS သံုးေနတဲ့ ဖုန္းအမ်ိုးေပာင္း ၂ဝေလာက္ ရွိတယ္။ ဒာေျကာင့္ application ေတြလည္း Android OS အတြက္ က်ိန္းေသ မ်ားလာမွာပဲ။

Apple က fireware ကို ၂၀၀၉ မွာ သိသိသာသာ ျမွင့္ခဲ့တယ္။ ဒာေပမယ့္ hardware design ကေတာ့ ေျပာင္းမသြားဘူး။ ဒီနွစ္မွာ ေသခ်ာေပာက္ ျမွင့္ရလိမ့္မယ္လို့ ယံုျကည္တယ္။

အီဗန္ - Mashable က သတင္း ကို ကိုးကားျပီး ေျပာခ်င္တယ္။

ဒီဘီး - ေက်းဇူး အီဗန္။ Geek ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ဒာေပမယ့္ Nexus One ကို ေျပာင္းသံုးဖို့ေတာ့ ဝန္မေလးဘူး။ AT&T ရဲ့ ကန့္သတ္ခ်က္ေတြေျကာင့္ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ unlimited plan ပိတ္သြားတာေျကာင့္လဲမဟုတ္ဘူး။ Motorola က Droid က ပိုသာမယ္ထင္လို့။

အန္တိုနီယို - အားလံုး ဝိုင္းေဆြးေနြးေပးတာ ေက်းဇူးပာ။ ငာ့အတြက္ကေတာ့ အိုင္ဖုန္းကို ျကိုက္တဲ့ အဓိက ၂ခ်က္ရွိတယ္။ interface ရယ္ design ရယ္ေျကာင့္ပဲ။

မီရွဲလ္ - unlimited plan ပိတ္ရတဲ့အေျကာင္းအရင္းက အိုင္ဖုန္းက အရမ္းကို popular ျဖစ္လြန္းလို့ပဲ။ data သံုးတဲ့သူေတြက network တစ္ခုလံုးကို အရမ္းေလးသြားေစတယ္။ Apple ကေန iPhone စေရာင္းတုန္းက AT&T ကပဲ တစ္ဦးတည္း ကိုယ္စားလွယ္ လိုခ်င္ခဲ့တယ္။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ Apple နဲ့ ရင္းရင္းနွီးနွီးရွိတာေျကာင့္ပဲ။ အဲဒီတုန္းက ဘယ္သူကမွ iPhone ရဲ့ ေက်ာှျကားမွုကို မခန့္နိုင္ေသးလို့ပဲ။ AT&T ကိုယ္တိုင္လည္း တကယ္တန္း အဆင့္သင့္ မျဖစ္ခဲ့ေသးဘူး။ အခုက်ေတာ့ Apple က သီးသန့္ contract နဲ့ lock လုပ္ထားတယ္။ ဘယ္ဖုန္းမဆို အခုလို လူသံုးမ်ားလာတယ္ဆိုရင္ အခုလို ျပသနာ ျကံုေတြ့မွာပဲ။ တကယ္တန္းေျပာရရင္ ဖုန္းလိုင္းမနိုင္လို့ က်သြားတာမ်ိုး တစ္ခာမွ မျကံုရေသးဘူး။ ငာဆိုရင္ Tmobile ေျပာင္းခဲ့တာပဲ။ အဲဒီကုမဿပဏီက ေတာှေတာှညံ့တယ္။ လက္ရွိ plan ကို ပိတ္လိုက္တယ္။ ပိတ္ဖို့ကို ၁နွစ္ေလာက္ေျပာယူရတယ္။ contract နဲ့ယူတာမ်ိုးလဲမဟုတ္ဘူး။ ဒာေတာင္မွ ဖုန္းက်က်သြားတာမ်ိုး ခဏခဏျဖစ္တယ္။

xxxxxx
Google ကေန အသစ္ထုတ္တဲ့ Nexus One ဖုန္းအေျကာင္း FB မွာ ေတြ့မိလို့ သင့္ေတာှသလို ဘာသာျပန္ထားပာတယ္။ အားသာခ်က္ အားနည္ခ်က္ ၄ခုစီကို mashable မွာ သြားေရာက္ဖတ္ရွုနိုင္ပာတယ္။

Google's official link

ေတာှကီ - @Talkiiblog

ဦးေလး အင္တာနက္

ေမးခြန္း။ ။ဒီေန့ေခတ္မွာ ကြန္ပ်ူတာမရွိရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ?

က်ြန္ေတာှတို့ရဲ့ ေန့စဉ္ဘဝေတြကို စိုးမိုးထားတဲ့ ကြန္ပ်ူတာဆိုတာျကီးျဖစ္ေပါှလာတာ ရာစုနွစ္ တစ္ခုေတာင္ မျပည့္ေသးပါဘူး။ ဒုတိယကမဿဘာစစ္တြင္းတုန္းက Allies တပ္ေတြမွာ စတင္ အသံုးဝင္ခဲ့တာေပါ့။ ဒီလိုနဲ့ ၁၉၆၀ ေနာက္ပိုင္းေရာက္တဲ့အခါမွာ နာဆာနဲ့ တျခား အစိုးရ အဖြဲ့အစည္းေတြမွာ အသံုးျပုလာျကပါျပီ။ ဒီလိုနဲ့ တိုးတက္လာလိုက္တာ ေဆာင္းဦးရာသီတြင္းျဖစ္တဲ့ ၁၉၆၉ စက္တင္ဘာလ ၂ရက္ေန့မွာ ကြန္ပ်ူတာနွစ္လံုးကို ၁၅ေပရွိတဲ့ နက္ဝက္ဘ္ျကိုး (gray cable) ကို အသံုးခ်ျပီး သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ကူးေျပာင္းနိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္လအျကာမွာပဲ Standford Research Institute က ပါဝင္ေပါင္းစပ္ခဲ့ျပီး ARPANET ဆိုတဲ့ network ျကီး စတင္ျဖစ္ေပါှလာပါတယ္။ နွစ္ကုန္ပိုင္းေလာက္မွာပဲ UC Santa Barbara ရဲ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မွုနဲ့အတူ အင္တာနက္ျကီး ေမြးဖြားလာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီတုန္းကေတာ့ program ထည့္သြင္းထားတဲ့ silicon chip ေတြ စတင္ေခတ္စားလာခဲ့ျပီး ေနာက္ကေန ဂိမ္း၊ အီးေမလ္း တို့ ေပါှထြက္လာပါတယ္။ လူမွုေရးနဲ့ စက္မွုဆိုင္ရာ ေခတ္ေျပာင္းေတာှလွန္ေရးျကီးသဖြယ္ေပါ့။ ကြန္ပ်ူတာဆိုင္ရာ ျပတိုက္(Swindon, England) ကေနလဲ ကြန္ပ်ူတာဆိုင္ရာနည္းပညာ ျပပြဲေတြနဲ့အတူ ဆယ္စုနွစ္တစ္ခုအတြင္းမွာ အင္တာနက္ နည္းပညာကို အရွိန္ျမွင့္ခဲပါတယ္။ (ခုေခတ္ဆို တပ္မေတာှခန္းမမွာ က်င္းပတဲ့ ICT show ေတြလိုလုပ္တာမ်ိုးထင္ပါရဲ့ - ဤကားစကားပိန္) အဲဒီျပပြဲေတြထဲကမွ အမွတ္ရစရာတစ္ခုကေတာ့ World Wide Web ကိုတီထြင္ခဲ့သူ Tim Berners-Lee အသံုးျပုခဲ့တဲ့ black cube (NeXT Computer) လို့ေခါှတဲ့ ကြန္ပ်ူတာကို ပြဲထုတ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျပတိုက္မွာ ပထမဆံုး တီဗီဂိမ္းေတြကိုလည္း စုေဆာင္းထားပါေသးတယ္။

အင္တာနက္ဟာ ၁၉၉၀ ေနာက္ပိုင္းမတိုင္ခင္အထိ အိမ္တိုင္းမွာ မသံုးျကရေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ Tim Berners-Lee ရဲ့ တီထြင္မွုနဲ့အတူ America Online Company ကေန သန္းေပါင္းမ်ားစြာရွိတဲ့သူေတြကို ပထမဆံုးအျကိမ္ ခ်ိတ္ဆက္ေပးခဲ့ပါတယ္။

ျပတိုက္တည္ေထာင္သူ Jeremy Holt ေျပာတာကေတာ့ ဒီေန့ေခတ္ကေလးေတြက ဟိုးအရင္တုန္းက ကြန္ပ်ူတာမေပါှခင္ ဘယ္လိုျကိုးစားခဲ့ရတယ္၊ ဘယ္လို နည္းပညာတီထြင္မွုေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို မသိျကလို့ အေျခခံ စဉ္းစားပံုရလာေအာင္ ရည္ရြယ္တယ္လို့ေျပာပါတယ္။ Intel ရဲ့ ဒုတိယဥကဿကဌကလည္း သူရဲ့ ပထမဆံုး ကြန္ပ်ူတာကိုယူလာျပပါတယ္။ ေဒဝါလီခံသြားျပီျဖစ္တဲ့ Osborne Computer Corporation ကထုတ္ ပထမဆံုး portable microcomputer ျဖစ္ပါတယ္။ သူ့ခမ်ာလဲ ပထမဆံုးထုတ္ဆိုလို့ ဘထဿထရီေတြမပါေသးလို့ plug in လုပ္ျပီး သံုးမွာသာ အဆင္ေျပမွာပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလိုအဆင့္ထိေရာက္လာေအာင္ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားျကီး ရင္းနွီးခဲ့ရတယ္လို့ Gordon Graylish ကဆိုပါတယ္။

ဒီေန့ေခတ္ နည္းပညာထိုးေဖာက္ တီထြင္မွုေတြနဲ့ အင္တာနက္လွိုင္း၊ ကြန္ပ်ူတာ ေရစီးေျကာင္းလွိုင္းေတြမွာ စီးေမ်ာရင္း ဘယ္ေတြဘယ္လို ေျပာင္းလဲလာမလဲဆိုတာ အားလံုးက ေစာင့္ျကည့္ေနဆဲပါပဲ။

Happy Birthday Uncle Internet!

Black Cube ေခါှ NeXT Computer

ဒါကေတာ့ The first portable microcomputer. 4.0 Mhz CPU ရွိသတဲ့။ ဒီေန့ေခတ္ Iphone 3GS မွာ 620 Mhz ေတာင္ရွိလာပါျပီ။

ဒီေနရာမွာ ေရးထားတာကို စီေလ်ာှေအာင္ လိုတိုးပိုေလ်ာ့လုပ္ထားပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ တကယ္တမ္းကေတာ့ ဟိုတစ္ပတ္ကတည္းက တင္မယ့္စာပါ။ အခ်ိန္မရလို့ တြိစ္ျပီး မွတ္ထားလိုက္တာကို ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။ စကားမစပ္ က်ြန္ေတာှ ေဇာှဂ်ီကီးဘုတ္က ရိုက္လိုက္ရင္ တစ္ခ်ို့ငသတ္ေတြနဲ့ အသတ္ေတာှေတာှမ်ားမ်ား မေပါှဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဖတ္မရရင္ ေျပာသြားေပးပါဦး။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဝန္ခံခ်က္။ ။ အထက္မွာေရးသားထားတာေတြက က်ြန္ေတာှရဲ့ အာေဘာှအတိုင္း သင့္ေတာှသလိုျပန္ထားတာေျကာင့္ အမွားမကင္းနိုင္ပါ။ လိုအပ္သလို ျပင္ဆင္ မွတ္သားနိုင္ပါတယ္။

Links:
1. http://en.wikipedia.org/wiki/NeXT_Computer
2. http://en.wikipedia.org/wiki/Osborne_1
3. http://news.nationalgeographic.com/news/2009/08/090831-internet-40th-video-ap.html

ေတာှကီ

အေျဖ။ ။ တစ္ကမဿဘာလံုးအတိုင္းအတာဆိုရင္ေတာ့ လူနည္းစုအတြက္ ဘယ္လိုမွမေနပါဘူး ...။

ကေလးအေတြး

႐ုံးပိတ္ရက္မွာ အနားယူမယ္စိတ္ကူးေနတုန္း ၆ ႏွစ္အရြယ္ သမီးေလးက သံပုရာရည္ဆိုင္ကေလး ဖြင့္ခ်င္တယ္ေျပာလာပါတယ္။ အလုပ္နားရက္မို႔လို႔ သံပုရာရည္ ကူမေရာင္းခ်င္တာနဲ႔ သံပုရာရည္ ေဖ်ာ္ခ်င္ရင္ ပိုက္ဆံ ဘယ္ေလာက္ကုန္မယ့္အေၾကာင္း၊ ခြက္စတဲ့ တျခား တိုလီမုတ္စ ပစၥည္းေတြ လိုမည္ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာၿပီး သမီးကို နားခ်လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္အားထက္သန္ေနတဲ့ သမီးကေတာ့ လုပ္ခ်င္တယ္ပဲ နားပူနာဆာ ေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ္ကို အႏိုင္ယူသြားပါတယ္။

ဒါနဲ႔ သူကို အေလ်ာ့ေပးၿပီး သမီးရဲ႕ ပထမဆုံး လုပ္ငန္းေလးစဖို႔ ျပင္ရပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သမီးေလးကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် လုပ္ရတဲ့အတြက္ ပိုက္ဆံေရတြက္နည္း၊ စီးပြါးေရး အေျခခံနည္းေလးေတြ သင္ေပးဖို႔ အခြင့္ေကာင္းပဲ မဟုတ္လား။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ တစ္ထိုင္ထဲမွာပဲ အလုပ္အတြက္ လိုအပ္မယ္ အစီအစဥ္ေတြ ဆြဲလိုက္ၾကတယ္။ မၾကာပါဘူး။ သမီးေလးက ကၽြန္ေတာ္ သင္ဖို႔ႀကိဳးစားၿပီး ေရးထားတဲ့ ပိုက္ဆံယူပုံေတြ၊ ကုန္က်တဲ့အရင္းအႏွီးနဲ႔ ျပန္ရမယ့္ ေငြ စာရင္း ကိုၾကည့္ရင္းေျပာတယ္။

ေဖေဖကလည္း သမီးတို႔ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက အရမ္းသေဘာေကာင္းတာ။ သူတို႔ကို ေဖ်ာ္ရည္အလကား တိုက္ရမွာေပါ့ ။

သမီးေလးက ကၽြန္ေတာ္ေတြးမထားတဲ့ဘက္ကေန လႊတ္ခနဲ ေျပာလိုက္တယ္။ ဒီတစ္ခါလဲ လိုက္ေလ်ာလိုက္ရတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့ အစီအစဥ္ေလးကေတာ့ မလိုေတာ့ဘူး။ သံပုရာရည္ဆိုင္ေလးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ခ်က္ျခင္းျပန္ေျပာင္းသြားတယ္။ သမီးေလးက စာေရးၿပီး ဆိုင္းဘုတ္ ေလးလုပ္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဇနီးကေတာ့ သမီးအတြက္ ေဖ်ာ္ရည္ေဖ်ာ္တဲ့ေနရာမွာ ကူေပးေနတာေပါ့။

ဆိုင္ေလးထြက္ဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ သမီးေလးက ဆင္၀င္နားက အိုးထဲမွာ စိုက္ထားတဲ့ ပူစီနံအခက္ေလးေတြ ခ်ိဳးလာတယ္။ ေနာက္ ေျပာေသးတယ္။

ပူစီနံအခက္ေလးေတြ အပိုလက္ေဆာင္အေနနဲ႔ သံပုရာရည္ထဲ ထည့္လို႔ရမလား ေဖေဖ တဲ့။

ထုံးစံအတိုင္းပါပဲ။ သူ႔အလိုအတိုင္းေပါ့။ သမီး အိုင္ဒီယာေလးေတြနဲ႔ ျပင္ဆင္လိုက္တာ တနဂၤေႏြမနက္မွာေတာ့ ဆိုင္ကေလးဖြင့္ဖို႔ အသင့္ျဖစ္သြားၿပီ။

ဆိုင္ဖြင့္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ဆိုင္အေၾကာင္းကို ၾကားထားတဲ့ အိမ္နီးနားခ်င္းတစ္ေယာက္ ပထမဆုံး ျပား၅၀ ကိုင္ၿပီး ေရာက္လာပါတယ္။ သံပုရာရည္ တစ္ခြက္တဲ့။ ျပား ၅၀ ဆိုတာ မူလ ေရာင္းမယ္ဆိုတဲ့ ေဈးထက္ တစ္၀က္တိတိ မ်ားေနတယ္ေလ။

အလကားတိုက္တာပါ ဆိုၿပီး သမီးက ျပန္ေျပာတယ္။

ရပါတယ္သမီးရယ္ ... အန္တီက သမီးအတြက္ ေပးတာ ဆိုၿပီး ျပား၅၀ ထားသြားတယ္။

ပိုက္ဆံေလးကိုင္ၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနရာကေန စားပြဲေပၚက ခြက္ေလးထဲကို ထည့္ထားလိုက္တယ္။ (တျခားသူေတြလည္း ျမင္ႏိုင္တာေပါ့)။

မၾကာပါဘူး။ ေနာက္ထပ္ အားေပးမယ့္ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြ ထပ္ေရာက္လာတယ္။ ကိုယ္စီကလည္း အနည္းဆုံး ျပား၅၀ဆီ ေပးသြားၾကတယ္။ ကားေတြ ျဖတ္သြားရင္လည္း သမီးက အႀကီးအက်ယ္ ခုန္ေပါက္ၿပီးေတာ့ “သံပုရာရည္ အလကားတိုက္ေနတယ္ေနာ္” လို႔ ကားေတြရပ္မလားအထင္နဲ႔ ေျပာရွာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားအမ်ားစုကေတာ့ ဆက္ေမာင္းသြားၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ကားတစ္စီးရပ္ၿပီး သံပုရာရည္ တစ္ခြက္အတြက္ ပိုက္ဆံ ၃ က်ပ္ေတာင္ ေပးၿပီး အားေပးသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အစီအစဥ္အတိုင္း ၂၅ ျပားႏႈန္းတြက္ရင္ ၁၁၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ေတာင္ ရေနၿပီ။ ေနလည္းေစာင္းေရာ သမီးရဲ႕ အလကားတိုက္တဲ့ သံပုရာရည္ဆိုင္ကေလးကေန ၈ က်ပ္ဖိုးေတာင္ ေရာင္းရေတာ့ သမီးက ေအာ္ဟစ္ ခုန္ေပါက္ေနေတာ့တာေပါ့။ အားလုံးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ပထမအစီအစဥ္ဟာ သမီးနဲ႔ အံမကိုက္တာကို သိလိုက္ရသလို ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ေဈးကြက္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး သိလိုက္ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။

သံပုရာရည္ဆိုင္ကေလးကေန ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္တဲ့ အခ်က္ ၉ခ်က္ကေတာ့ ဒီမွာပါပဲ။

၁။ တစ္ခ်ိဳ႕အရာေတြကို အလကားလုပ္ေပးလို႔ ရတာရွိရင္ လုပ္ေပးလိုက္ပါ။ အဲဒီအတြက္ ဝယ္သူေတြဆီကေန တန္ဖိုးထားတတ္မႈ ျပန္ရလိမ့္မယ္။
ခင္ဗ်ား လူတစ္ေယာက္ကို ကူညီတဲ့အခါ အဲဒီကူညီမႈကေန အျပန္အလွန္နားလည္မႈနဲ႔ဆိုတာကို ဖန္တီးေပးပါလိမ့္မယ္။ Web designer တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ တန္ဖိုးရွိမယ့္ အႀကံဉာဏ္ေကာင္းေတြကို မွ်ေ၀ေပးပါ။ ေဆြးေႏြး၀ိုင္း (forum) ေတြမွာလည္း ဒီဇိုင္နာမျဖစ္ေသးတဲ့ တက္သစ္စ လူငယ္ေလးေတြကို အကူအညီေပးလိုက္ပါ။ အိုင္ဒီယာေတြရွိရင္လည္း twitter မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ မွ်ေ၀ေပးလို႔ရပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ယုံၾကည္မႈကို တည္ေဆာက္ရာမွာမက သင့္ရဲ႕ အဖိုးတန္ အလုပ္အပ္မယ့္သူေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရးလည္း တိုးတတ္လာပါလိမ့္မယ္။

၂။ အဖိုးတန္ အလုပ္ရွင္ေတြကို လည္း မွ်ေ၀ေပးဖို႔ မေမ့ပါနဲ႔။
အခေပး version ကို လြယ္လြယ္ကူကူ ေျပာင္းလဲလို႔ရမယ့္ Free template ေတြကို မွ်ေ၀ေပးပါ။ သင့္ရဲ႕ ဖန္တီးႏိုင္မႈ စြမ္းအားကို ျပသတဲ့အေနနဲ႔ ေၾကာ္ျငာပုံကေလးေတြ၊ logo နဲ႔ graphic ပုံေလးေတြ မွ်ေ၀ေပးပါ။ ေကာင္းေကာင္းေလး ဖန္တီးဖို႔ေတာ့ လိုပါလိမ့္မယ္။ အေျခခံေပးထားတဲ့ ပုံကေလးေတြကို သေဘာက်ရင္ အသုံးျပဳသူေတြက အခေပးၿပီး upgrade လုပ္ဖို႔ ၀န္မေလးပါဘူး။

၃။ “အထူး အပိုလက္ေဆာင္” ျဖစ္ေနပါေစ။
သံပုရာရည္ ခ်ည္းပဲ မေပးလိုက္ပါနဲ႔။ ပူစီနံခက္ကေလးေရာ ထည့္ေပးလိုက္ပါ။ လုပ္ငန္းနဲ႔ ပါတ္သတ္ၿပီး တစ္ခုခု လုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အပိုေဆာင္းၿပီး လုပ္ေပးလိုက္ပါ။ အသုံးျပဳသူက ဒါကို သတိထားမိပါလိမ့္မယ္။ သင့္ဆီကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္လာၿပီး အားေပးယံုမက တျခားသူေတြကိုပါ တဆင့္ ေၾကာ္ျငာေပးလိမ့္ပါဦးမယ္။

၄။ သင့္ပတ္၀န္းက်င္ကို ေျပာဖို႔ မေၾကာက္ရြံ႕ပါနဲ႔။
ကၽြန္ေတာ္သမီး ပထမဆုံး လုပ္တဲ့အခ်က္က ဆိုင္ဖြင့္ဖြင့္ၿပီးခ်င္း ေဘးအိမ္က မိသားစုကို သြားေျပာေတာ့တာပဲ။ သူ႕အတြက္ သံပုရာရည္ရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ သူကေနတဆင့္ တျခား အိမ္နီးနာခ်င္း ၂ေယာက္ကို ထပ္ၿပီး အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ ၂ေယာက္ကလည္း မုန္႔ဖိုးကိုယ္စီေပးသြားၾကပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္ရဲ႕ လုပ္ငန္းအေၾကာင္းကို သူငယ္ခ်င္းေတြ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြကို ေျပာဖို႔ ေၾကာက္ရြံ႕မေနပါနဲ႔။ သူတို႔ကေနတဆင့္ ေဖာက္သည္အသစ္ေတြ တိုးမလာႏိုင္ဘူးလို႔ မေျပာႏိုင္ဘူးေလ။

၅။ လူအာ႐ုံစိုက္ဖို႔ ျမင္သာထင္သာေအာင္ လုပ္ပါ။
ဆိုင္းဘုတ္ကေလးနဲ႔ကေတာ့ မလုံေလာက္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္သမီးက ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ကားေတြၾကားေအာင္ သံပုရာရည္ အလကားတိုက္ေနတယ္ေနာ္ လို႔ ခုန္ေပါက္ၿပီး ေအာ္တဲ့အခ်က္ရွိပါတယ္။ ဒီနည္းက နည္းနည္းပိုတယ္ထင္ရေပမယ့္ ေနာက္ဆုံးမွာ အလုပ္ျဖစ္တာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ာေရာ... ခင္ဗ်ားလုပ္ငန္းအေၾကာင္းကို ဘယ္လို ေအာ္ ေနလဲ။

၆။ ဇြဲရွိပါ။
ကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မရပ္ဘဲ ဆက္ေမာင္းသြားၾကေပမယ့္ သမီးကေတာ့ လက္မေလ်ာ့ခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ သူ႕ ဝင္ေငြကို ၂ဆျဖစ္ေစတဲ့ ကားတစ္စီး ရပ္ခဲ့တယ္ေလ။

၇။ လက္ဦးမႈ ရယူပါ (ႀကိဳတင္ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါ)
ပထမဆုံး ေဖာက္သည္က သမီးရဲ႕ ဆိုင္ကေလးအေၾကာင္းကို ဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း သိႏွင့္ေနၿပီေလ။ သင့္ရဲ႕ website ကို ႐ိုး႐ုိးပဲ မလႊင့္တင္လိုက္ပါနဲ႔။ website တည္ေဆာက္ေနဆဲ ကာလမွာကတည္းက တျခားသူေတြကို ဒီအေၾကာင္း ေပးသိထားပါ။ ဥပမာ home page ပုံကေလးတင္ထားမယ္။ website အသင့္ျဖစ္တာနဲ႔ အေၾကာင္းၾကားနိုင္ေအာင္ လုပ္ထားမယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ website တင္တင္ၿပီးခ်င္းမွာပဲ လာေရာက္ လည္ပတ္သူေတြ ရွိေနမွာပါ။

၈။ အေပါင္းအသင္ေကာင္းကို ရွာပါ။
အေပါင္းအသင္းဆိုတာ ေနရာတကာမွာ အေရးပါ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ သားငယ္ကေလးကေတာ့ သမီးအတြက္အေပါင္းအသင္းေကာင္းမဟုတ္ေသးပါဘူး။ သူက သံပုရာရည္ေသာက္ဖို႔တစ္ခုပဲ စိတ္၀င္စားတယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ သမီးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ေၾကာ္ျငာအားကို ၂ဆျဖစ္ေစဖို႔ သမီးနဲ႔အတူ ခုန္ေပါက္ေအာ္ဟစ္ေနေတာ့တာေပါ့။

၉။ သင့္ေအာင္ျမင္မႈကို ေၾကာ္ျငာပါ။
စားပြဲေပၚက ပိုက္ဆံထည့္တဲ ခြက္ကေလး တျဖည္းျဖည္း ျပည့္လာတဲ့အခါ တျခားသူေတြကလည္း ပိုၿပီး ပိုက္ဆံထည့္ဖို႔ အားျဖစ္ေစပါတယ္။ သင့္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကို ေၾကာ္ျငာဖို႔ မေၾကာက္ဝံ့ပါနဲ႔။ သင့္ website မွာ ေဒါင္းလုပ္ လုပ္သူအေရအတြက္၊ မွတ္ခ်က္ေပးသူ အေရအတြက္၊ အၿမဲတမ္းဖတ္သူ အေရအတြက္ေတြကို သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာမွာ ထားပါ။ ဂဏန္းေတြ တက္လာဖို႔ေတာ့ ႀကိဳးစားရမွာေပါ့။ (တစ္ေယာက္ ဘာသာျပန္ထားတာ ေတြ႕ဘူးတယ္။ ျမန္မာ website ေတြမွာ ေကာင္တာေတြထည့္ၾကတယ္တဲ့ ေကာင္တာ နည္းနည္းပဲရွိေတာ့ website သိကၡာကို ထိခိုက္လို႔ မထည့္သင့္ဘူးေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အားလုံးက ၀ ကေနစတယ္ဆိုတာ သူေမ့ေနလို႔ထင္တယ္။)

ဒီဟာကို ဘာသာျပန္ဖို႔ ႀကိဳးစားရာမွာ ေတာင္းပန္စရာရွိပါတယ္။

ပထမတစ္ခုကေတာ့ marketing ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ လုံး၀ နားမလည္တဲ့ အပိုင္းပါ။ အဲဒီေတာ့ မူရင္းအေပၚမွာ နားလည္သေလာက္ ျပန္ထားတာမို႔ ဘဝင္မက်တာရွိရင္ ေထာက္ျပေပးပါ။ ဆႏၵရွိရင္ မူရင္းနဲ႔ တိုက္ဆိုင္ ဖတ္ၾကည့္ေပးပါ။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ သင့္ေတာ္မယ့္ထင္ၿပီး သြယ္ဝိုက္ျပန္ထားတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီဟာကို ဖတ္ေနရင္း အရင္တုန္းက ဖတ္ဖူးတဲ့ Fish! ဆိုတာကို သတိရမိတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာလည္း motivation ေကာင္းေကာင္းလုပ္ဖို႔ နည္းေတြ ေရးထားပါတယ္။ ဥပမာ Making their day စသျဖင့္ေပါ့။ ၀ယ္ယူသူ/အသုံးျပဳသူ ေတြကို ကိုယ္နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့အခိုက္မွာ ကိုယ့္ဂြင္ထဲ ေရာက္တဲ့အခိုက္မွာ ႏိုင္သေလာက္ ျဖတ္အုပ္/ျဖတ္တီး မလုပ္ဘဲနဲ႔ တစ္ဖက္သူအတြက္ စဥ္းစားၿပီးေတာ့ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ရင္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္တယ္။ တနည္းအားျဖင့္ customer ေက်နပ္သြားရင္ သူတို႔ရဲ႕ ေန႔ကို ကိုယ္လုပ္ေပးႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး ကိုယ့္လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ တိုင္းတာႏိုင္ပါတဲ့။ ဘေလာ့ဂ္တစ္ခုမွာေတာင္ ဖတ္ဘူးပါတယ္။ Customer is the God တဲ့။ သူကေတာ့ customer ဘက္က မေက်နပ္တာေတြ ေပါက္ကြဲၿပီး ေရးထားတာပါ။

ဒီပို႔စ္ထဲမွာ web designer တစ္ေယာက္က ေရးထားတာျဖစ္လို႔ Marketing tools နဲ႔ ပါတ္သတ္ၿပီး website ဥပမာေတြပဲ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ basic business principals ကေတာ့ သေဘာတရား တူတူပဲ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။

ေနာက္စဥ္းစားမိတာကေတာ့ ကေလးေတြကို အခြင့္အေရးေပးပုံပါ။ ကိုယ့္ဆီမွာကေတာ့ ကေလးဘ၀ကတည္းက ေလာင္းကစား၊ ပိုက္ဆံ၊ မတရားအလုပ္ခိုင္းေစမႈ ေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ရတာမ်ားပါတယ္။ တျခားႏိုင္ငံမွာလည္း ရွိတာဘဲဆိုတာကိုေတာ့ ခဏထားလိုက္ပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စဥ္းစားစရာေလး တစ္ခု ရသြားမယ္ဆို ေရးရက်ိဳးနပ္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အခ်ိန္ေပးၿပီး ဖတ္တဲ့အတြက္ အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဒီေနရာက ပို႔စ္ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ထားပါတယ္။

ေတာ္ကီ

ခႏၶာကိုယ္မွာ ရွိတဲ့ အေရးအႀကီးဆုံး အစိတ္အပိုင္း

ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ကို အၿမဲေမးတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုရွိတယ္။ "ခႏၶာကိုယ္မွာ ရွိတဲ့ အေရးအႀကီးဆုံး အစိတ္အပိုင္းကဘာလဲ" တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေမးတဲ့ ေမခြန္းေပါ့။
အဲလိုေမးလိုက္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ မွန္တယ္ထင္တဲ့အရာကို ခန္႔မွန္းၿပီး ေျဖရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာကေတာ့ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အသံဟာ အရမ္းအေရးႀကီးတယ္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ "ေမေမ ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္ေတြက အေရးအႀကီးဆုံးေပါ့"။
"မဟုတ္ဘူးသားရဲ႕ ေလာကမွာ နားမၾကားတဲ့သူေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္ကြယ့္ ၊ စဥ္းစားထားဦး ေမေမေနာက္ ထပ္ေမးဦးမယ္။"တဲ့။
ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္၊ သုံးႏွစ္ေလာက္ေနေတာ့ ထပ္ေမးတယ္။ ပထမတစ္ခါ ေျဖၿပီးကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ေသခ်ာမယ့္ အေျဖကို ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီးသြားၿပီ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က "ေမေမ လူတိုင္းအတြက္ အျမင္အာ႐ုံက အေရးႀကီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လုံးေတြက အေရးအႀကီးဆုံး အစိတ္အပိုင္း ျဖစ္ရမယ္ မွန္တယ္မို႔လား ေမေမ"။
အဲဒီေတာ့ ေမေမက ကၽြန္ေတာ္ကို ၾကည့္ၿပီးေျပာတယ္။ "သား မင္းသင္တာေတာ့ ျမန္သားပဲ ဒါေပမယ့္ အေျဖမွန္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူးကြယ့္ ၊ ေလာကမွာ မ်က္စိမျမင္တဲ့သူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိတာပဲ" တဲ့။
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားရၾကပ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ဉာဏ္မီသေလာက္ ဆက္စဥ္းစားေသးတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ေတြမွာလည္း ႏွစ္ခါ သုံးခါထပ္ေမးတယ္။ ေမေမဆီကအေျဖကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း "မဟုတ္ေသးဘူး သားရဲ႕ ဒါေပမယ့္ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ေတာ့ သား စဥ္းစားတတ္လာၿပီ" တဲ့။
ဒီလိုနဲ႔ မႏွစ္တုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းခ်စ္ရတဲ့ ဖိုးဖိုး ဆုံးသြားတယ္။ အိမ္က လူတိုင္းအားလုံးက ၀မ္းနည္းၾကတာေပါ့။ ငိုလည္း ငိုၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေဖေဖေတာင္ ငိုေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္ဆိုရင္ ေဖေဖငိုတာကို ဒုတိယအႀကိမ္ ျမင္ဖူးတာပဲ။ ဖိုးဖိုးကို ေနာက္ဆုံး ကန္ေတာ့ၾကမယ့္ အခ်ိန္မွာ ေမေမက ကၽြန္ေတာ္ကို ၾကည့္ၿပီးေမးတယ္။
"သား လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္က အေရးအႀကီးဆုံး အစိတ္အပိုင္းကို သိလား"
ခုခ်ိန္မွာ ေမးခံလိုက္ရတာ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ တုန္လႈပ္သြားတယ္။ ဒီေမးခြန္းေမးတာဟာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ေမေမ ကစားေနၾကတယ္လို႔ပဲ ထင္ထားတာ။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္႐ႈပ္သြားတာျမင္ေတာ့ ေမေမက ေျပာတယ္။ "သား ဒီေမခြန္းက အရမ္းအေရးႀကီးတယ္။ အဲဒါကို ေျဖႏိုင္မွ သား ရင့္က်က္ၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္မွာ။ အရင္ကေျဖခဲ့ဖူးတဲ့ အေျဖေတြက ဘာေၾကာင့္မွားတယ္ဆိုတာ ေမေမ ရွင္းျပခဲ့ၿပီးၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ေတာ့ သား ဒီအေရးႀကီးတဲ့ သင္ခန္းစာကို သင္ရလိမ့္မယ္။" ။
ေမေမက ကၽြန္ေတာ္ကို ၾကင္ၾကင္နာနာနဲ႔ ၾကည့္လိုက္တယ္။ ေမေမမ်က္၀န္းထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြ ၀ဲေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ " သား အေရးအႀကီးဆုံး အစိတ္အပိုင္းေတြက မင္းရဲ႕ ပခုံးေတြပဲသားရဲ႕" တဲ့။
"ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေမေမ ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းကို ထိန္းထားလို႔လား"
"မဟုတ္ဘူး သားရဲ႕ အဲဒီ ပခုံးေတြက သားခ်စ္တဲ့သူ ဒါမွ မဟုတ္ သားသူငယ္ခ်င္းေတြ ငိုတဲ့အခါ ထိန္းထားေပးဖို႔ပဲကြယ့္။ လူတိုင္းရဲ႕ ဘ၀မွာ ငိုတဲ့ အခ်ိန္မွာ ထိန္းထားေပးဖို႔ ပခုံးတစ္ခုေတာ့ လိုတယ္သားရဲ႕။ ေမေမ့သားအတြက္ကေတာ့ သားငိုခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ အခ်စ္ဆုံးသူေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ပခုံးေတြ အဆင္သင့္ ရွိေနမယ္လို႔ အေမေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။"
အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္တာက လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္က အေရးအႀကီးဆုံး အစိတ္အပိုင္းဟာ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲအတြက္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာပါပဲ။ အဲဒါက တစ္ျခားလူေတြရဲ႕ နာက်ဥ္ခံစားမႈေတြကို မွ်ေ၀ခံစားေပးဖို႔အတြက္ဆိုတာပါပဲ။ လူတိုင္းဟာ ခင္ဗ်ား ဘာေျပာခဲ့လဲ ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲဆိုတာကို အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ေမ့သြားၾကမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ား သူတို႔ေတြကို ခံစားေစခဲ့တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သူတို႔က ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။
ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ ၊ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ ဒီပုံျပင္ေလးက ခင္ဗ်ားကို ခဏေတာ့ အေတြးေပၚေစမွာပါ။ လူတိုင္းအေပၚ ၾကင္နာသနားပါ။ ၾကင္နာမႈေတြကို ခံယူပါ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ပခုံးကို ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း၊ ခ်စ္ရသူေတြအတြက္ အဆင္သင့္ ျပင္ထားပါ။

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ညစာ

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ပိုလာ၀က္၀ံပါ။ ဟုတ္ၿပီေနာ္။ ပိုလာ၀က္၀ံ။ ေတာထဲ ေတာင္ထဲမွာ ေနတဲ့ ၀က္၀ံညိဳေတြလို မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္လုံးျဖဴျဖဴႀကီးႀကီးနဲ႔။ သိတယ္မဟုတ္လား။ ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္မွာေနသလဲ။ ေျမာက္၀န္႐ုိးစြန္းနားက ေရခဲတုံးအႀကီးႀကီးေတြေပၚမွာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ေျမာက္၀န္႐ိုးစြန္းနဲ႔ နီးတဲ့နားေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မသြားဘူးဗ်။ အဲဒီမွာက အရမ္းေအးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က Greeland လို ေနရာမ်ဳိးမွာ ေနရတာကိုပဲ ႀကိဳက္တယ္။ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို TV ထဲမွာ ျမင္ဖူးရင္ ျမင္ဖူးလိမ့္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ တိရိစာၦန္႐ုံလိုေနရာမ်ဳိးေပါ့။
အဲ . . . လူေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ခ်စ္စရာ ၊ ခင္စရာေကာင္းတယ္လို႔ ထင္ေနလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ အဲသလို မထင္ဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ လူေတြကို အေၾကာင္းမဲ့ မတိုက္ခိုက္ပါဘူး။ အင္း . . . ဒီဘက္ပိုင္းကို လူေတြ သိပ္မလာတာေၾကာင့္လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔လူေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို သဘာ၀အတိုင္းထားတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကမာၻဟာ ေပ်ာ္စရာႀကီးေပါ့ဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္က ဒီလုိပဲ ေရခဲတုံးအႀကီးႀကီးေတြေပၚမွာ ထိုင္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒီေရခဲတုံးႀကီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အႀကိဳက္ဆုံးေလ။ ဒီေနရမွာေနမယ္။ ေလွ်ာက္လည္မယ္္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားေျပာမယ္။ ေတြ႕တဲ့ငါးေတြကို လိုက္ဖမ္းမယ္။ ဒီလို အၿမဲတမ္းထိုင္ေနရာက ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိတာ တစ္ခုရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အႀကိဳက္ဆုံး ေရခဲတုံးႀကီး တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေသးလာတာပဲ။ ဒါမမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ႀကီးလာတာပဲလား။ ဒီလိုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ ၀ လာတဲ့သေဘာေပါ့။ ၀ေတာ့ မ၀ႏိုင္ပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မစားႏိုင္ဘူးေလ။ ဒီေရခဲတုံးေပၚမွာပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေနမယ္။ စားမယ္။ လည္မယ္။ ပတ္မယ္။ အားလုံးပုံမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာေတြမွာ အရင္ႏွစ္ကနဲ႔စာရင္ ငါးေတြ နည္းလာတယ္ဗ်။

ခင္ဗ်ားကို ပိုလာ၀က္၀ံေၾကာင္း နည္းနည္းေျပာရဦးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေျမာက္၀န္႐ိုးစြန္းမွာပဲ ေနတာ။ ေတာင္၀န္႐ိုးစြန္းမွာ မေနဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ပင္ဂြင္းဆိုတဲ့ ေကာင္ေတြကို မျမင္ဖူးဘူး။ ဘာလို႔လဲ သိလား?။ ဒီေကာင္ေတြက ေတာင္၀န္႐ိုးစြန္းမွာပဲ ေနတာေလ။ ေျမာက္ဘက္မွာမေနဘူး။ ေတာင္နဲ႔ ေျမာက္ဆိုတာ အေ၀းႀကီးေလ။ ဘယ္လိုလုပ္ေတြ႕ႏိုင္မွာလဲ။ တိရိစာၦန္႐ုံေရာက္သြားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကို တစ္ေယာက္ေတာ့ရွိတယ္။ လူေတြက သူ႕ကို ပင္ဂြင္းေတြနဲ႔ ကပ္လ်က္ထားလိုက္တယ္တဲ့။ သူေျပာတာေတာ့ ပင္ဂြင္းေတြက သိပ္မဆိုးလွပါဘူး။ နည္းနည္းေလး နားပူတာကလြဲလို႔ေပါ့တဲ့။

ပိုလာ၀က္၀ံအေၾကာင္း ေနာက္ထပ္ရွိေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အေအးမိတတ္တာပဲဗ်။ အ့ံၾသမသြားဘူးလား။ ခင္ဗ်ားက ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ အာတိတ္အေအးကေန ကာကြယ္ဖို႔ အေရျပားထူထူေတြ၊ အပူထိန္းထားဖို႔ အေမႊးေတြရွည္ေတြ ရွိတယ္လို႔ထင္ေနလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲသေလာက္နဲ႔ မလုံေလာက္ဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ တျခား၀က္၀ံေတြလဲ အေအးမိတတ္တာပဲ (ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ၀က္၀ံ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ ေမးၾကည့္ဘူးတယ္ဗ်။)

ဒါနဲ႔ ဘယ္ေတာင္ေရာက္သြားၿပီလဲ။ ေဆာရီးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ ေရခဲတုံးႀကီး ေသးလာတယ္၊ ငါးေတြ ရွားလာတယ္စတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေျပာေနရင္းပဲ အစြယ္တကားကားနဲ႔ ပင္လယ္ဖ်ံ ေရာက္လာတာပဲ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေနတတ္တဲ့သူပါ။ ဘာမွ အပူအပင္ မရွိဘူး။
(အဲ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို တိရိစာၦန္႐ုံထဲ ဖမ္းမပို႔ခင္အထိေပါ့။) ကၽြန္ေတာ္မႀကိဳက္တာ တစ္ခုပဲရွိတယ္။ ပင္လယ္ဖ်ံ။ ခင္ဗ်ားသူတို႔ကို ေတြ႔ဖူးခ်င္မွ ေတြ႔ဘူးလိမ့္မယ္။ မေတြ႔ဖူးရင္ေတာ့ မေတြ႔ခ်င္ပါနဲ႔။ ဒီေကာင္ေတြျမင္ရတာ စိတ္ေက်နပ္စရာ မေကာင္းဘူး။ အသံက်ယ္က်ယ္ ၊ အနံ႔ကျပင္းျပင္း နဲ႔ ခပ္ပိန္းပိန္းေကာင္ေတြပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အၿမဲ အေႏွာက္အယွက္ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က သူတို႔ကို တစ္ခါတစ္ရံေတာ့ စားပါတယ္။ ငါးေတြ ဖမ္းမမိတဲ့ အခါမ်ိဳးေပါ့။ (ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဘာစားရ စားရ ေက်နပ္ၿပီးသားပါ။) ဒါေပမယ့္ အလကားေနရင္ေတာ့ သူတို႔ကို ရန္စစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ ပင္လယ္ဖ်ံေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္အပ်က္ဆုံးျဖစ္ေစတဲ့အေကာင္မရွိဘူး။ ေဟာ ခုေတာ့ လာပါၿပီ။ ေမာင္ပင္လယ္ဖ်ံ။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ဖမ္းဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္တုိင္း အသံဆိုးႀကီးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကို ျပန္ေအာ္ၿပီး ေရထဲကုိ ငုပ္သြားတတ္တယ္။

“ေဟ့ ငတုံး ဟုတ္တယ္ မင္းကိုေျပာေနတာ။ အေကာင္ႀကီးၿပီး အခ်ိန္မစီးတဲ့ေကာင္။ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ။ မင္း ငါ့ကို ဖမ္းမမိဘူး မဟုတ္လား။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဖမ္းမမိပါဘူးကြာ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ သိလား? ဟားဟား မင္းရဲ႕ ေရခဲတုံးႀကီး တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္သြားေတာ့မွာမို႔လို႔ေပါ့ကြ ဟားဟားဟား...”။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတယ္မဟုတ္လား ဒီေကာင္ေတြက မုန္းစရာေကာင္းပါတယ္ဆို။

“ငါသိတာေပါ့ကြ ႐ုပ္ဆိုးရ၊ ဘာေၾကာင့္ ခုလိုျဖစ္ရတာလဲဆိုတာ မင္းေျပာႏိုင္ရင္ မင္းကို ညစာအျဖစ္နဲ႔ မစားေတာ့ဘူး လြတ္ေပးလိုက္မယ္”

“မင္းက ပိုလာ၀က္၀ံေတြထဲမေတာ့ အတုံးဆုံးပါပဲလား ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာလို႔ေပါ့ကြ!”။

ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ တစ္ခါမွ မၾကားဖူးဘူး။ ခင္ဗ်ားေရာ ၾကားဖူးလား?

“သြားေတာ့မယ္ကြာ” လို႔ေျပာၿပီး ပင္လယ္ဖ်ံက ေရထဲငုပ္ၿပီး ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာမႈဆိုတာ တစ္ခါမွ မၾကားဖူးတာကို ၀န္ခံရပါလိမ့္မယ္။ ဒါနဲ႔ တစ္ျခားသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေတြ႕တုန္း သူတို႔မ်ား ၾကားဖူးမလားလို႔ ေမးၾကည့္ပါတယ္။

“ဟ ဟုတ္တာေပါ့ ပင္လယ္ျပင္ႀကီး တျဖည္းျဖည္းေႏြးလာမယ္ ဒီေရခဲေတြ အရည္ေပ်ာ္လာမယ္ အဲဒါ ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာလို႔ပဲ”

“ဒါဆို ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတာလဲ” ကၽြန္ေတာ္ထပ္ေမးလိုက္တယ္။

“လူေတြေပါ့ကြ လူေတြ လူေတြ”။ အမွန္ေျပာရရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပိုလာ၀က္၀ံေတြကို တိရိစာၦန္႐ုံေတြထဲ ဖမ္းထား႐ုံတင္မဟုတ္ေသးဘူး ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရခဲေတြကိုပါ အရည္ေပ်ာ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကပါလား …။

“ဒီကိစၥေတြက လူေတြေၾကာင့္ပဲ အၿမဲတမ္းျဖစ္ရတာပဲ” သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ၀င္ေျပာပါတယ္။

“ဒီေနရာေတြမွာ ငါးေတြ နည္းလာတာလည္း သူတို႔ လူေတြေၾကာင့္ပဲကြ”

တကယ့္ကို သတင္းဆိုးပါပဲ။ ေရခဲတုံးေတြ မရွိ။ ငါးေတြ မရွိ။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ညစာလည္း မရွိ။ ပင္လယ္ဖ်ံေတြကို ရေအာင္ ဖမ္းႏိုင္ရင္ေတာ့ ေတာ္ပါေသးရဲ႕။

သူငယ္ခ်င္းက ဆက္ေျပာတယ္။ “အဓိက ျပႆနာကေတာ့ ငါတို႔လုပ္ႏိုင္တာ နည္းနည္းပဲ ရွိမယ္။ ဆိုလိုတာကကြာ လူေတြကို ဘယ္လိုတားရမလဲ?”

“ဒီမွာ ငါးေတြ မရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ ပင္လယ္ဖ်ံေတြ အတြက္ေရာ သတင္းဆိုးပဲ မဟုတ္လား။ သူတို႔လဲ ငါးေတြ စားတာပဲေလ”

“အဲသလိုပဲထင္တာပဲ … ဆက္ပါဦး”

“*** ** ** **”

“ေသခ်ာတာေပါ့”

“လုံး၀ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး”

“ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ငါတို႔ လူေတြကို တားဖို႔ဆိုရင္ ပင္လယ္ဖ်ံေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းမွ ရမယ္”

“မျဖစ္ႏိုင္ဘူး လုံ၀ကို မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါမ်ဳိးက စဥ္းစားစရာေတာင္ မလိုဘူး”

ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာကို အားလုံးက ကန္႔ကြက္ၾကတယ္။

မင္းတို႔ကလဲ ငါတစ္ေယာက္တည္း ပင္လယ္ဖ်ံ မႀကိဳက္တာ မဟုတ္ပါဘူးကြာ. . . ။

ေနာက္တစ္ရက္။ ဒီထိုင္ေနက် ေရခဲတုံးႀကီးေပၚမွာ ထိုင္ေနတုန္းမွာပဲ အျမင္ကပ္စရာ ပင္လယ္ဖ်ံေရာက္လာျပန္ပါတယ္။

“ဘာမွ ဖမ္းမမိေသးဘူး မဟုတ္လား ဟားဟားဟား . . .”

“ေဟ့ နားေထာင္စမ္း ႐ုပ္ဆိုး မင္းေျပာတဲ့ ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာမႈဆိုတာကေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာမႈကို ျဖစ္ေစတဲ့ လူေတြဟာ ငါတုိ႔ရဲ႕ ငါးေတြကိုလည္း ဖမ္းေနၾကတယ္ဆိုတာကို မင္းမသိဘူးမဟုတ္လား အင္း. . . မင္းက ႐ုပ္ဆိုးသေလာက္ ဉာဏ္ကလည္းတုံးသကိုးကြ”

ကၽြန္ေတာ္လည္း သူဘာမွျပန္မေျပာတာနဲ႔ ဆက္ေျပာပါတယ္။

“အဲဒီလူေတြကို တားႏိုင္ဖို႔ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းကေတာ့ ငါတို႔ရယ္၊ မင္းတို႔ ပင္လယ္ဖ်ံေတြရယ္ ေနာက္ တျခား ဒီနားတ၀ိုက္မွာ ေနတဲ့သူေတြအားလုံး ပူးေပါင္းမွရမယ္”

“မင္းနဲ႔ တြဲလုပ္ရမယ္??? မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးကြာ” ပင္လယ္ဖ်ံေကာင္ ေျပာၿပီးတာနဲ႔ ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီေရခဲတုံးႀကီးေပၚမွာပဲ ထုိင္ေနပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေရခဲတုံးႀကီးလည္း တစ္ေန႔တစ္ျခား ေသးေသးလာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေန႔တိုင္း ဗိုက္ပိုပိုဆာလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ၾကားတာေတာ့ လူေတြနဲ႔နီးတဲ့ ေနရာေတြမွာ ေနတဲ့ ၀က္၀ံေတြကေတာ့ လူေတြ အမႈိက္ပစ္တဲ့ေနရာေတြ သြားၿပီး စားစရာသြားရွာၾကသတဲ့။ အဲဒါကလည္း ေျဖရွင္းနည္းတစ္မ်ိဳးပဲေလ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ငါးေတြရယ္၊ အရည္ရႊမ္းရႊမ္း ပင္လယ္ဖ်ံရယ္ကို အဲဒီအမိႈက္ေတြထက္ ပိုသေဘာက်တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အခုေျပာေနတဲ့ ပုံျပင္ကို လွလွပပနဲ႔ အဆုံးသတ္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ညစာအတြက္ ဘာစားရေတာ့မွာပါလိမ့္?